ridm@nrct.go.th   ระบบคลังข้อมูลงานวิจัยไทย   รายการโปรดที่คุณเลือกไว้

การพัฒนาตัวบ่งชี้ความสามารถพิเศษทางกีฬาวอลเลย์บอลของนักกีฬาระดับเยาวชนชายอายุไม่เกิน 18 ปี

หน่วยงาน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง : การพัฒนาตัวบ่งชี้ความสามารถพิเศษทางกีฬาวอลเลย์บอลของนักกีฬาระดับเยาวชนชายอายุไม่เกิน 18 ปี
นักวิจัย : นัยนา บุพพวงษ์
คำค้น : ความสามารถทางกีฬา -- การทดสอบ , วอลเลย์บอล -- การทดสอบความสามารถ , นักกีฬาเด็ก , เด็กปัญญาเลิศ -- การพิสูจน์เอกลักษณ์
หน่วยงาน : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ผู้ร่วมงาน : ชนินทร์ชัย อินทิราภรณ์ , วิชิต คะนึงสุขเกษม , จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. คณะครุศาสตร์
ปีพิมพ์ : 2554
อ้างอิง : http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/28980
ที่มา : -
ความเชี่ยวชาญ : -
ความสัมพันธ์ : -
ขอบเขตของเนื้อหา : -
บทคัดย่อ/คำอธิบาย :

วิทยานิพนธ์ (ค.ด.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2554

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ดังนี้ (1) เพื่อพัฒนาตัวบ่งชี้ความสามารถพิเศษทางกีฬาวอลเลย์บอลของนักกีฬาระดับเยาวชนชาย อายุไม่เกิน 18 ปี (2) เพื่อทดสอบประสิทธิภาพของแบบทดสอบตัวบ่งชี้ความสามารถพิเศษทางกีฬาวอลเลย์บอลของนักกีฬาระดับเยาวชนชาย อายุไม่เกิน 18 ปี และ(3) เพื่อสร้างเกณฑ์ปกติของนักกีฬาวอลเลย์บอลระดับเยาวชนชายทีมชาติไทย อายุไม่เกิน 18 ปี และเกณฑ์ปกติของนักกีฬาวอลเลย์บอลระดับเยาวชนชาย อายุไม่เกิน 18 ปี ซึ่งมีขั้นตอนการวิจัย 4 ขั้นตอนคือ (1) การศึกษาเอกสารงานวิจัยเพื่อกำหนดตัวบ่งชี้ความสามารถพิเศษทางกีฬาวอลเลย์บอลของนักกีฬาระดับเยาวชนชาย อายุไม่เกิน 18 ปี (2) การสร้างเครื่องมือการวิจัย (3) การศึกษาคุณภาพของเครื่องมือการวิจัย และ (4) การสร้างเกณฑ์ปกติ กลุ่มตัวอย่างเป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลระดับเยาวชนชาย อายุไม่เกิน 18 ปี รวม 3 ระดับความสามารถ จำนวน 252 คน ผลการวิจัยพบว่าตัวบ่งชี้ความสามารถพิเศษทางกีฬาวอลเลย์บอลของนักกีฬาระดับเยาวชนชายอายุไม่เกิน 18 ปี ประกอบด้วย 4 ตัวบ่งชี้ ได้แก่ (1) ตัวบ่งชี้ด้านสรีรวิทยา (2) ตัวบ่งชี้ด้านทักษะกีฬาวอลเลย์บอล (3) ตัวบ่งชี้ด้านจิตวิทยา และ (4) ตัวบ่งชี้ด้านการเรียนรู้ทักษะการเคลื่อนไหว เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้คือ แบบทดสอบตัวบ่งชี้ความสามารถพิเศษทางกีฬาวอลเลย์บอลของนักกีฬาระดับเยาวชนชาย อายุไม่เกิน 18 ปี ซึ่งประกอบด้วย รายการทดสอบตัวบ่งชี้ต่าง ๆ มีความตรงตามเนื้อหา 0.91 มีความตรงตามโครงสร้างทฤษฎี อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ทุกรายการทดสอบ มีเกณฑ์ปกติแบบอิงกลุ่ม 2 เกณฑ์ คือ เกณฑ์ปกติของนักกีฬาวอลเลย์บอลระดับเยาวชนชายทีมชาติไทย อายุไม่เกิน 18 ปี และเกณฑ์ปกติของนักกีฬาวอลเลย์บอลระดับเยาวชนชายทั่วไป อายุไม่เกิน 18 ปี และเกณฑ์ระดับความสามารถซึ่งเป็นผลรวมของคะแนนจากการทดสอบตัวบ่งชี้ความสามารถพิเศษทั้ง4 ด้านโดยแบ่งระดับความสามารถออกเป็น 5 ระดับ คือ ดีมาก ดี ปานกลาง ต่ำ และต่ำมาก การวิจัยครั้งนี้สรุปได้ว่าแบบทดสอบตัวบ่งชี้ความสามารถพิเศษทางกีฬาวอลเลย์บอลของนักกีฬาระดับเยาวชนชาย อายุไม่เกิน 18 ปี เป็นแบบทดสอบชนิดทดสอบภาคสนาม ที่ใช้สำหรับบ่งชี้ความสามารถพิเศษทางกีฬาวอลเลย์บอลของนักกีฬาระดับเยาวชนชาย อายุไม่เกิน 18 ปี รวม 4 ด้าน ดังกล่าวข้างต้น ซึ่งเป็นเครื่องมือวิจัยที่มีคุณภาพสูง ทั้งในด้านความตรงตามเนื้อหา ความตรงตามโครงสร้างทฤษฎีที่สามารถจำแนกนักกีฬาวอลเลย์บอลที่มีความสามารถพิเศษกับนักกีฬาวอลเลย์บอลปกติทั่วไปได้ ด้านความเที่ยง มีเกณฑ์ปกติคะแนนที และเกณฑ์ระดับความสามารถ พร้อมทั้งคู่มือการใช้และรายละเอียดของการทดสอบ สำหรับผู้สอน ผู้ฝึกสอนที่จะนำไปใช้ในการทดสอบและคัดเลือกนักกีฬาวอลเลย์บอลที่มีความสามารถพิเศษในโอกาสต่อไป

บรรณานุกรม :
นัยนา บุพพวงษ์ . (2554). การพัฒนาตัวบ่งชี้ความสามารถพิเศษทางกีฬาวอลเลย์บอลของนักกีฬาระดับเยาวชนชายอายุไม่เกิน 18 ปี.
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นัยนา บุพพวงษ์ . 2554. "การพัฒนาตัวบ่งชี้ความสามารถพิเศษทางกีฬาวอลเลย์บอลของนักกีฬาระดับเยาวชนชายอายุไม่เกิน 18 ปี".
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นัยนา บุพพวงษ์ . "การพัฒนาตัวบ่งชี้ความสามารถพิเศษทางกีฬาวอลเลย์บอลของนักกีฬาระดับเยาวชนชายอายุไม่เกิน 18 ปี."
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2554. Print.
นัยนา บุพพวงษ์ . การพัฒนาตัวบ่งชี้ความสามารถพิเศษทางกีฬาวอลเลย์บอลของนักกีฬาระดับเยาวชนชายอายุไม่เกิน 18 ปี. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2554.