วิทยานิพนธ์ (นศ.ม.) -- จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2551

งานวิจัยนี้มีจุดประสงค์เพื่อศึกษาการกำหนดกรอบเนื้อหา (Content Framing) ของหนังสือพิมพ์ในการสะท้อนระบอบระบอบทักษิณ และวิเคราะห์ตามแนวคิดของ นิทเช่ โดยเลือกกลุ่มตัวอย่างเป็นหนังสือพิมพ์ 2 ฉบับ ได้แก่ กรุงเทพธุรกิจ และโพสต์ทูเดย์ และศึกษาการกำหนดกรอบด้วยวิธีวิเคราะห์เนื้อหา (Content Analysis) และ วิธีการสัมภาษณ์เชิงลึก (In-depth Interview) บรรณาธิการและผู้สื่อข่าว จากนั้นใช้วิธีการวิเคราะห์วาทกรรม (Discourse Analysis) จากกรอบเรื่องที่ปรากฎ ด้วยการประยุกต์ความรู้ในมิติเชิง จริยศาสตร์ ตรรกศาสตร์ และสุนทรียศาสตร์ ตามแนวคิดของ นิทเช่ พร้อมกับใช้วิธีการศึกษาประวัติศาสตร์แบบวงศาวิทยา (Genealoy) มาใช้วิเคราะห์วาทกรรม เพื่ออธิบายถึงบทบาทและหน้าที่ของหนังสือพิมพ์ในการสะท้อนระบอบทักษิณ ณ ช่วงเวลาหนึ่ง ผลการศึกษาพบว่า หนังสือพิมพ์ กำหนดกรอบในการสะท้อนระบอบทักษิณต่างกันใน 4 ช่วงเวลา 1.ช่วงที่ พ.ต.ท.ทักษิณ รับตำแหน่ง 3 ปีแรก เป็นช่วงแห่งการเรียนรู้นโยบายแบบทักษิณ หนังสือพิมพ์จึงกำหนดกรอบที่เน้นความโดดเด่นของรัฐบาลและนายกรัฐมนตรี 2.ช่วงที่สังคมให้ความสำคัญปัญหาคอร์รัปชั่นในรัฐบาลทักษิณ และการที่ตระกูลชินวัตรขายหุ้นบริษัทชิน คอร์ปอเรชั่นให้กองทุนเทมาเซก สิงคโปร์ หนังสือพิมพ์กำหนดกรอบเรื่องในเชิงตรวจสอบและกดดัน พ.ต.ท.ทักษิณให้ลาออก 3. ช่วงหลังจากที่พ.ต.ท.ทักษิณ ยุบสภาแล้ว หนังสือพิมพ์ยังกำหนดกรอบชี้นำให้เห็นข้อเสียของระบอบทักษิณและกดดันให้ พ.ต.ท.ทักษิณ วางมือทางการเมือง และ 4.หลังจากการรัฐประหาร หนังสือพิมพ์กำหนดกรอบในการติดตามระบอบทักษิณที่ยังคงหลงเหลืออยู่ วาทกรรมที่หนังสือพิมพ์ผลิตขึ้นมาหลังจากการกำหนดกรอบ เป็นไปตามแนวคิดของนิทเช่ เนื่องจาก ในเชิงจริยศาสตร์ หนังสือพิมพ์สะท้อนการให้คุณค่าทางจริยธรรมของผู้นำขึ้นมาในช่วงเวลาเฉพาะ ในเชิงตรรกศาสตร์ เนื่องจากหนังสือพิมพ์ต่อต้านการใช้เหตุผลของพ.ต.ท.ทักษิณ เพราะเชื่อว่าเป็นการทำตามความปรารถนาส่วนตัว และในเชิงสุนทรียศาตร์ เนื่องจากมีทั้งการสะท้อนด้านอุดมคติและด้านเลวร้ายของระบอบทักษิณ