วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2554

งานวิจัยนี้ศึกษาผลของอะลูมิเนียม 0.15, 0.3 และ 1.0%โดยน้ำหนักต่อการเกิดฟิล์ม พาสซีฟของโลหะผสมสังกะสี-อะลูมิเนียมในน้ำทะเลเทียมที่อุณหภูมิ 80 องศาเซลเซียส ด้วยวิธีทางไฟฟ้าเคมี ตรวจสอบโครงสร้างและส่วนผสมทางเคมีของฟิล์มด้วยกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนแบบส่องกวาด (SEM) และเครื่องวิเคราะห์การเลี้ยวเบนของรังสีเอกซ์ (XRD) ตามลำดับ ผลที่ได้พบว่าอะลูมิเนียมช่วยชะลอการเกิดฟิล์ม ผลจากเส้นกราฟโพเทนชิโอไดนามิคโพลาไรเซชันและการวัดค่าความต้านทานเชิงซ้อน (Impedance) พบว่าอะลูมิเนียมช่วยเพิ่มค่าความหนาแน่นกระแสในช่วงเกิดฟิล์มและลดค่าความต้านทานการกัดกร่อนของชั้นฟิล์ม ตามลำดับ ซึ่งสอดคล้องกับผลวิเคราะห์ม็อต-ชอทท์กี้ (Mott-Schottky) ที่แสดงว่าอะลูมิเนียมช่วยเพิ่มค่าการนำไฟฟ้าและค่าการเก็บประจุของชั้นฟิล์ม วงจรไฟฟ้าสมมูลที่วิเคราะห์ได้คือ [Rs(ROLQOL)(RILQIL)] ซึ่งแสดงว่าฟิล์มที่เกิดขึ้นมีสองชั้นได้แก่ ชั้นนอกที่มีลักษณะเป็นรูพรุนและชั้นในที่ยึดติดกับผิวได้ดี โลหะผสมสังกะสี-อะลูมิเนียมเกิดฟิล์มพาสซีฟในช่วงเวลาแช่ 120-288 ชั่วโมง และเกิดการสลายตัวของฟิล์มพาสซีฟที่เวลาแช่มากกว่า 288 ชั่วโมงขึ้นไป ฟิล์มชั้นในประกอบด้วย สังกะสีออกไซด์ (ZnO) และแกมมาอะลูมิเนียมออกไซด์ไฮเดรต (y-AlOOH) ส่วนฟิล์มชั้นนอกประกอบด้วย สังกะสีไฮดรอกไซด์ (Zn(OH)2) สังกะสีไฮดรอกซีคาร์บอเนต (Zn5(CO3)2(OH)6) สังกะสีไฮดรอกซีคลอไรด์ (Zn5(OH)8Cl2•H2O) สังกะสีไฮดรอกซีซัลเฟต (Zn4SO4(OH)6•4H2O) สังกะสีไฮดรอกซีคลอโรซัลเฟต (Zn12(OH)15(SO4)3Cl3•5H2O) และเบต้าอะลูมิเนียมไฮดรอกไซด์ (β-Al(OH)3) การสลายตัวของฟิล์มพาสซีฟอาจเกิดขึ้นเนื่องจากการลดลงของค่าพีเอช (pH) ของสารละลาย และกลไก “การแทรกซึมของไอออนคลอไรด์”