วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2554

แป้นพิมพ์เสมือนเป็นส่วนต่อประสานผู้ใช้ชนิดหนึ่งทำหน้าที่รับข้อมูลประเภทตัวอักขระ แป้นพิมพ์เสมือนนิยมใช้งานในอุปกรณ์ประเภทหน้าจอสัมผัสและอุปกรณ์พกพาขนาดเล็กที่ไม่มีแป้นพิมพ์จริงทางกายภาพ เครือข่ายทางสังคมเป็นการติดต่อสื่อสารที่กำลังได้รับความนิยมมากในปัจจุบัน การใช้งานแป้นพิมพ์เสมือนภาษาไทยกับเครือข่ายทางสังคม อาจยังไม่มีประสิทธิภาพเพียงพอเนื่องจากจำนวนตัวอักขระในภาษาไทยมีมาก การพิมพ์ข้อความยาวอาจใช้เวลาในการหาและพิมพ์นานไม่เหมือนภาษาอังกฤษ การออกแบบโครงสร้างแป้นพิมพ์เสมือนใหม่โดยการจัดตำแหน่งตัวอักขระภาษาไทยใหม่ จะช่วยลดเวลาและเพิ่มประสิทธิภาพในการพิมพ์ งานวิจัยนี้นำเสนอวิธีการออกแบบโครงสร้างแป้นพิมพ์เสมือนภาษาไทยใหม่ ให้เหมาะสมกับการใช้เครือข่ายทางสังคม โมเดลที่ใช้ในการคำนวณเวลาการพิมพ์คือกฎของฟิต (Fitts' law) ขั้นตอนวิธีพันธุกรรมถูกนำมาใช้ในการออกแบบโครงสร้างแป้นพิมพ์เสมือนใหม่ แป้นพิมพ์เสมือนใหม่ถูกทดสอบและประเมินประสิทธิภาพเปรียบเทียบกับโครงสร้างแบบเดิม ผลลัพธ์ที่ได้แสดงให้เห็นว่าแป้นพิมพ์เสมือนใหม่มีประสิทธิภาพดีกว่าแบบเดิมภายใต้เงื่อนไขการใช้งานกับเครือข่ายทางสังคม