วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2547

จากผลการวัดสอบสะพานพระรามหกเดิม มีคลาดเคลื่อนแฝงอยู่ในการวัดสอบ สังเกตจากแนวโน้มของความคลาดเคลื่อนที่มีทิศทางเดียวกัน การศึกษาจะศึกษาถึงขนาดและที่มาตลอดจนผลกระทบของความคลาดเคลื่อนที่มีต่อค่าพิกัดหมุดถาวรบนตะม่อ จากนั้นวิเคราะห์ถึงวิธีการรังวัดที่ทำให้ค่าความถูกต้องดีขึ้น งานศึกษานี้ได้นำข้อมูลจากการวัดสอบสะพานพระรามหก มาทำการวิเคราะห์ก่อนและหลังการปรับแก้ค่า Scale Factor, Refraction Error และ First Velocity Correction และใช้วิธีรังวัดทั้งหมด 3 วิธีได้แก่ วิธี ค่าเฉลี่ยของจุดร่วม, ลีสท์สแควร์ และ ลีสท์สแควร์ (Outlier Rejection) ผลจากการทดสอบ พบว่า การนำข้อมูลที่ผ่านการปรับแก้มาคำนวณหาค่าพิกัดหมุดถาวรบนตะม่อ จะส่งผลทำให้ผลการรังวัดมีค่าความถูกต้องที่ดีกว่าการนำข้อมูลจากสนามมาคำนวณค่าพิกัดโดยไม่ผ่านการปรับแก้ Scale Factor, Refraction Error และ First Velocity Correction จากนั้นเมื่อทำการเปรียบเทียบวิธีการวัดสอบแต่ละวิธีทั้ง 3 วิธี ผลจะเห็นได้ว่าการคำนวณโดยวิธี ลีสท์สแควร์ (Outlier Rejection) และวิธีลีสท์สแควร์ จะให้ผลที่มีความถูกต้องมากกว่าวิธี ค่าเฉลี่ยของจุดร่วม ดังนั้นการปรับแก้ข้อมูล และ การรังวัดวิธี ลีสท์สแควร์ (Outlier Rejection) หรือวิธีลีสท์สแควร์จึงมีความเหมาะสมกับการหาการเคลื่อนตัวของโครงสร้างสะพานพระรามหก