วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย,2526

วัตถุประสงค์ของการวิจัย 1. เพื่อศึกษาสภาพการบริหารกิจการนักเรียนในโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดกรมสามัญศึกษา ในกรุงเทพมหานคร 2. เพื่อศึกษาปัญหาและอุปสรรคในการบริหารกิจการนักเรียนของโรงเรียนมัธยมศึกษา วิธีดำเนินการวิจัย กลุ่มตัวอย่างประชากรที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ ประกอบด้วย 2 กลุ่ม คือ ผู้บริหารโรงเรียน จำนวน 225 คน และครู – อาจารย์ จำนวน 360 คน จากโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดกรมสามัญศึกษา ในกรุงเทพมหานคร จำนวน 45 โรงเรียนที่สุ่มได้ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย เป็นแบบสอบถาม 2 ชุดที่มีลักษณะเดียวกัน ชุดที่ 1 สำหรับผู้บริหารโรงเรียนมัธยมศึกษา ชุดที่ 2 สำหรับครู – อาจารย์ แบบสอบถามมีลักษณะเป็นแบบตรวจสอบเกี่ยวกับสถานภาพส่วนตัวของผู้ตอบแบบสอบถาม แบบมาตราส่วนประเมินค่าถามเกี่ยวกับสภาพการบริหารกิจการนักเรียนในโรงเรียนมัธยมศึกษา 8 ด้าน จำนวน 66 ข้อ และเป็นคำถามแบบปลายเปิดเพื่อศึกษาปัญหาและอุปสรรคในการบริหารกิจการนักเรียนทั้ง 8 ด้าน เช่นกัน ได้ส่งแบบสอบถามไปจำนวน 585 ชุด และได้รับคืนฉบับที่สมบูรณ์ใช้ได้จำนวน 499 ชุด คิดเป็นร้อยละ 85.30 การวิเคราะห์ข้อมูล ใช้วิธีหาคาร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัย สภาพการบริหารกิจการนักเรียนในโรงเรียนมัธยมศึกษาทั้ง 8 ด้าน สรุปได้ดังนี้ 1. ด้านการรับและแบ่งกลุ่มนักเรียน ปรากฏว่าทั้งผู้บริหารโรงเรียนและครู –อาจารย์ เห็นว่าโดยเฉลี่ยแล้วมีการปฏิบัติเกี่ยวกับการรับและแบ่งกลุ่มนักเรียนอยู่ในระดับมาก ปัญหาและอุปสรรคในด้านนี้ทั้งผู้บริหารและครู – อาจารย์เห็นว่าสิ่งที่เป็นปัญหาคือ นักเรียนที่เลือกแผนการเรียนเดียวกันมีความรู้พื้นฐานต่างกัน และการเลือกแผนการเรียนไม่ตรงกับความถนัด 2. ด้านการปฐมนิเทศ ปรากฏว่าทั้งผู้บริหารและครู – อาจารย์ เห็นว่าโดยเฉลี่ยแล้ว มีการปฏิบัติเกี่ยวกับการปฐมนิเทศอยู่ในระดับมาก ปัญหาและอุปสรรคในด้านนี้ ทั้งผู้บริหารและครู – อาจารย์ เห็นว่าสิ่งที่เป็นปัญหาคือ ผู้ปกครองนักเรียนไม่เห็นความสำคัญและไม่ให้ความร่วมมือ สถานที่ที่ใช้ทำการปฐมนิเทศไม่เหมาะสม 3. ด้านการรักษาระเบียบวินัย ปรากฏว่าทั้งผู้บริหารและครู – อาจารย์เห็นว่าโดยเฉลี่ยและวมีการปฏิบัติด้านการรักษาระเบียบวินัยอยู่ในระดับมาก ปัญหาและอุปสรรคในด้านนี้ ทั้งผู้บริหารและครู – อาจารย์เห็นว่าสิ่งที่เป็นปัญหาคือ การขาดความร่วมมือจากบุคคลากรในโรงเรียน และความไม่เหมาะสมของระเบียบวินัยที่ใช้อยู่ 4. ด้านการทำทะเบียนและการรายงานเกี่ยวกับนักเรียน ปรากฏว่าทั้งผู้บริหารและครู – อาจารย์ เห็นว่าโดยเฉลี่ยแล้วมีการปฏิบัติด้านการทำทะเบียนและการรายงานเกี่ยวกับนักเรียนอยู่ในระดับมาก ปัญหาและอุปสรรคในด้านนี้ ทั้งผู้บริหารและครู – อาจารย์ เห็นว่าสิ่งที่เป็นปัญหาคือ โรงเรียนขาดบุคลากรด้านทะเบียนและขาดความร่วมมือจากผู้ปกครองนักเรียน และตัวนักเรียนเอง 5. ด้านการจัดกิจกรรมนักเรียน ปรากฏว่าทั้งผู้บริหารและครู – อาจารย์เห็นว่าโดยเฉลี่ยแล้วมีการปฏิบัติด้านการจัดกิจกรรมนักเรียนอยู่ในระดับมาก ปัญหาและอุปสรรคในด้านนี้ ผู้บริหารโรงเรียนเห็นว่าสิ่งที่เป็นปัญหาคือครู – อาจารย์ไม่สนใจและไม่เข้าร่วมกิจกรรม และโรงเรียนขาดครูที่มีประสบการณ์หรือความถนัดทางกิจกรรม ส่วนครู – อาจารย์เห็นว่าปัญหาเกิดจากครู – อาจารย์ไม่สนใจและไม่เข้าร่วมกิจกรรมและสถานที่ในโรงเรียนไม่อำนวยต่อการจัดกิจกรรม 6. ด้านการบริการสุขภาพอนามัย ปรากฏว่าผู้บริหารเห็นว่าการปฏิบัติด้านการรักษาสุขภาพอนามัยอยู่ในระดับมากเกือบทุกเรื่อง ส่วนครู – อาจารย์เห็นว่าการปฏิบัติด้านการรักษาสุขภาพอนามัยอยู่ในระดับน้อยเกือบทุกเรื่อง ปัญหาและอุปสรรคในด้านนี้ ทั้งผู้บริหารและครู – อาจารย์เห็นว่าสิ่งที่เป็นปัญหาคือ การขาดบุคลากรในด้านพยาบาล และการไม่สามารถจัดบริการด้านสุขภาพอนามัยได้อย่างทั่วถึง 7. ด้านการจัดและบริการแนะแนว ปรากฏว่าทั้งผู้บริหารและครู – อาจารย์เห็นว่าโดยเฉลี่ยแล้วมีการปฏิบัติอยู่ในระดับมาก ปัญหาและอุปสรรคในด้านนี้ทั้งผู้บริหารและครู – อาจารย์ เห็นว่าสิ่งที่เป็นปัญหาคือ โรงเรียนขาดบุคลากรด้านการแนะแนว และสถานที่ในโรงเรียนไม่อำนวยความสะดวกในการจัดบริการแนะแนว 8. ด้านการให้ทุนการศึกษา ปรากฏว่าทั้งผู้บริหารและครู – อาจารย์เห็นว่าโดยเฉลี่ยแล้วมีการปฏิบัติในด้านการให้ทุนการศึกษาอยู่ในระดับมาก ปัญหาและอุปสรรคในด้านนี้ ทั้งผู้บริหารและครู – อาจารย์เห็นว่าสิ่งที่เป็นปัญหาคือ เงินทุนที่หาได้จากแหล่งทุนไม่พอกับจำนวนนักเรียนที่ขอรับ และการเก็บรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับการพิจารณาให้ทุนยังไม่ดีพอ ทำให้การพิจารณาทุนไม่รัดกุม