วิทยานิพนธ์ (นศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2554

ศึกษาวิวัฒนาการของละครหุ่นร่วมสมัยในประเทศไทย ศึกษารูปแบบและเนื้อหาในการนำเสนอของละครหุ่นร่วมสมัย รวมทั้งศึกษาทัศนคติของผู้ชมต่อละครหุ่นร่วมสมัย ผู้วิจัยใช้การสัมภาษณ์ ผู้อำนวยการคณะละครหุ่นร่วมสมัย 7 คณะ รวบรวมผลงานเกี่ยวข้องกับงานละครหุ่นร่วมสมัย รวมถึงชมการแสดงสด และใช้แบบสอบถามในการสำรวจทัศนคติผู้ชมละครหุ่นร่วมสมัย ผลการวิจัยพบว่า วิวัฒนาการละครหุ่นร่วมสมัยในประเทศไทย เข้ามามีบทบาทในฐานะละครสำหรับเด็กและเยาวชน จากการพัฒนาภายในคณะภายหลังได้มีแลกเปลี่ยนและการร่วมกันแสดงผลงาน จนเกิดเป็นสังคมของวงการละครหุ่นร่วมสมัยขึ้น อีกทั้งยังส่งผลให้งานละครหุ่นร่วมสมัย เป็นตัวแทนของศิลปวัฒนธรรมของไทย และสามารถสร้างชื่อเสียงให้กับประเทศไทยได้อีกด้วย รูปแบบของคณะละครหุ่นร่วมสมัยในประเทศไทยสามารถแบ่งได้เป็น 2 ประเภทคือ 1. อิทธิพลในการสร้างหุ่น 2. วิธีในการเชิด และในส่วนของเนื้อหาในการนำเสนอ แบ่งออกได้เป็น 2 กรณี คือ 1. การนำเสนอเนื้อหาที่แต่งขึ้นใหม่ 2. การนำเสนอเนื้อหาจากโครงเรื่องเดิมแล้วนำมาดัดแปลงสร้างสรรค์ใหม่ ผลทัศนคติของผู้ชมส่วนใหญ่มีความถี่ในการชมละครหุ่นร่วมสมัยในระดับ นานๆ ครั้ง คิดเป็น 60.50% และองค์ประกอบของละครหุ่นร่วมสมัยที่นำเสนอภาพความเป็นไทยเด่นชัดที่สุดคือ ตัวหุ่น คิดเป็น 27.63% ส่วนทัศนคติในความพึงพอใจแบ่งออกเป็น 3 ด้าน คือ ด้านเนื้อหา ด้านองค์ประกอบของละครหุ่น และด้านคุณค่าต่อสังคม โดยเฉลี่ยรวมแล้วผู้ในระดับความพึ่งพอใจมาก