งานวิจัยนี้ศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อกลิ่นและรสของน้ำนมโค โดยศึกษาชนิดและปริมาณของสารอินทรีย์ระเหยง่าย และกรดไขมันเป็นตัวแทนของกลิ่นและรส โดยเก็บน้ำนมโคในช่วงระยะเวลาหนึ่งปี เลือกแม่โคที่มีจำนวนกรตั้งท้อง ระยะเวลาการให้นม ชนิดของอาหารสัตว์ และสภาพแวดล้อมโรงเรือนของแม่โคที่แตกต่างกัน โดยเลือกฟาร์มโคนม 3 ฟาร์มเป็นตัวแทนของการศึกษา ทำการเตรียมตัวอย่างเพื่อการวิเคราะห์ปริมาณของสารอินทรีย์ที่ระเหยง่ายในน้ำนมด้วยเทคนิค solid phase microextraction และวิเคราะห์ด้วยเทคนิคแก๊สโครมาโทกราฟี ส่วนในการวิเคราะห์ชนิดและปริมาณของกรดไขมันใช้การเตรียมอนุพันธ์เมทิลเอสเทอร์ และวิเคราะห์ด้วยแก๊สโครมาโทกราฟี ที่มีเครื่องต่อพ่วงแมสสเปกโทรเมทรี เพื่อยืนยันชนิดของสารที่ตรวจพบโดยการสืบค้นข้อมูลเทียบกับฐานข้อมูลแมสสเปกโทรเมทรี พบว่าจำนวนครั้งการตั้งท้อง ระยะการให้นม และอาหารที่ใช้เลี้ยงโคนมเป็นปัจจัยหลักที่ส่งผลต่อกลิ่นและรสของน้ำนม สภาพแวดล้อมโรงเรือนส่งอิทธิพลน้อยกว่าปัจจัยด้านอาหารสัตว์มาก การที่จะได้น้ำนมที่มีคุณภาพควรใส่ใจประเด็นหลักที่อาหาร อาหารหมักให้ปริมาณไขมันที่สูง แต่กลิ่นและรสมีโอกาสที่จะไม่พึงพอใจของผู้บริโภคได้ง่าย หญ้าสดและหญ้าแห้งให้คุณสมบัติด้านกลิ่นและรสที่ดี แต่ได้ปริมาณไขมันนมต่ำ คุณภาพของหญ้าในประเทศไทยยังไม่มีคุณภาพที่เหมาะสมต่อการผลิตน้ำนมโคที่มีคุณภาพ