วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2524

วัตถุประสงค์ของการวิจัย เพื่อเปรียบเทียบสัมฤทธิผลการเรียนมโนทัศน์พื้นฐานทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นประถมปีที่ 2 ที่ได้รับการสอนโดยใช้ชุดสื่อการสอน กับการสอนโดยวิธีบรรยาย วิธีดำเนินการวิจัย ผู้วิจัยได้เลือกเนื้อหาที่จะสอนมโนทัศน์พื้นฐานทางคณิตศาสตร์ สำหรับชั้นประถมปีที่ 2 จำนวน 3 เรื่อง คือ การตวง เศษส่วน และรูปเรขาคณิต เพื่อสร้างเครื่องมือในการวิจัย ซึ่งประกอบด้วย 1. แบบสอบเพื่อวัดมโนทัศน์พื้นฐานทางคณิตศาสตร์ที่ผ่านการตรวจแก้ไขจากผู้ทรงคุณวุฒิและนำไปทดลองใช้แล้ว จำนวน 3 ฉบับ ๆ ละ 20 ข้อ รวม 60 ข้อ โดยในเรื่องการตวง มีความยาก .39 - .75 อำนาจจำแนก .27 - .69 และสัมประสิทธิ์ของความเที่ยง .84 ในเรื่องเศษส่วน มีความยาก .28 - .79 อำนาจจำแนก .28 - .53 และประสัมประสิทธิ์ของความเที่ยง .77 และในเรื่องรูปเรขาคณิต มีความยาก .33 - .80 อำนาจจำแนก .25 - .5 และสัมประสิทธิ์ของความเที่ยง .82 2. ชุดสื่อการสอนจำนวน 3 ชุด ประกอบด้วย วัสดุ อุปกรณ์ ของจริง รูปภาพ การสาธิต การทดลอง เกม และกิจกรรมต่าง ๆ ซึ่งผ่านการตรวจแก้ไขจากผู้ทรงคุณวุฒิ และทดลองใช้แล้ว 3. แผนการสอนที่ใช้ชุดสื่อการสอน และแผนการสอนที่ใช้การบรรยาย กลุ่มตัวอย่างประชากรที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ เป็นนักเรียนชั้นประถมปีที่ 2 โรงเรียนพิบูลอุปถัมภ์ สังกัดสำนักงานการประถมศึกษากรุงเทพมหานคร กระทรวงศึกษาธิการ จำนวน 2 ห้อง ห้องละ 30 คน รวม 60 คน ในการวิจัยครั้งนี้ผู้วิจัยได้ทำการวิเคราะห์ข้อมูลโดยการทดสอบค่าที ผลการวิจัย นักเรียนกลุ่มทดลองที่ได้รับการสอนโดยใช้ชุดสื่อการสอน และนักเรียนกลุ่มควบคุมที่ได้รับการสอนโดยวิธีบรรยาย มีสัมฤทธิผลในการเรียนมโนทัศน์พื้นฐานทางคณิตศาสตร์แตกต่างกันที่ระดับความมีนัยสำคัญ .01 โดยนักเรียนกลุ่มทดลองที่ได้รับการสอนโดยใช้ชุดสื่อการสอนมีสัมฤทธิผลในการเรียนมโนทัศน์พื้นฐานทางคณิตศาสตร์สูงกว่านักเรียนกลุ่มควบคุมที่ได้รับการสอนโดยวิธีบรรยาย