วิทยานิพนธ์ (อ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2554

ศึกษาคุณลักษณะของตัวละคร "มือที่สาม" ในนวนิยายของเอะกุนิ คะโอริจำนวน 3 เรื่อง ได้แก่ เป็นประกาย โฮลีการ์เดนท์และหล่น ในฐานะที่กระทำบทบาทอันขัดแย้งกับ ‘ภาพเหมารวม’ ที่ว่าตัวละคร "มือที่สาม" นั้นเป็นผู้ที่ก่อให้เกิดผลเสียแก่ตัวละครเอก ประเด็นที่ศึกษา ได้แก่ บทบาทของตัวละครดังกล่าวรวมถึงผลลัพธ์จากบทบาทของตัวละคร "มือที่สาม" ที่เกิดแก่ตัวละครเอก จากการศึกษาพบว่าตัวละคร "มือที่สาม" ในนวนิยายทั้ง 3 เรื่องได้กระทำบทบาทอันผิดไปจาก ‘ภาพเหมารวม’ ที่ว่าตัวละครนี้เป็นผู้ส่งผลเสียต่อบุคคลอื่น เพราะตัวละครดังกล่าวไม่ได้ทำลายความสัมพันธ์ของตัวละครเอก แต่กลับช่วยแก้ไขปัญหาความสัมพันธ์ให้แก่ตัวละครนั้น นอกจากนี้ ตัวละคร "มือที่สาม" ยังได้แก้ไขปัญหาทางอารมณ์และความคิดให้แก่ตัวละครเอกหญิงอีกด้วย การนำเสนอคุณลักษณะของตัวละคร "มือที่สาม" อันขัดต่อ ‘ภาพเหมารวม’ ดังนี้แสดงถึงการพิจารณาคุณลักษณะของสิ่งหนึ่งอย่างสนใจในรายละเอียดปลีกย่อย และการปฏิเสธกรอบความคิดเดิมที่ให้ภาพลักษณ์ทางลบแก่ตัวละคร "มือที่สาม" เหตุที่ในยุคหนึ่งนวนิยายนิยมนำเสนอตัวละคร "มือที่สาม" ให้อยู่ในฐานะปรปักษ์ของตัวละครเอกก็เพื่อตอบสนองอุดมการณ์แบบสมัยใหม่ที่มุ่งจัดระเบียบสังคม ในนวนิยายเองจึงปรากฏการแบ่งแยกฝ่ายธรรมกับฝ่ายอธรรมอย่างชัดเจน ภายหลังสังคมได้เปลี่ยนผ่านเข้าสู่ยุคที่ผู้คนตระหนักถึงอุดมการณ์ที่ควบคุมความประพฤติของสาธารณชน ทั้งยังตระหนักได้ว่ากระบวนทัศน์แบบสมัยใหม่นั้น ไม่ได้พิจารณาสรรพสิ่งอย่างสนใจบริบทเฉพาะกับรายละเอียดปลีกย่อยของสิ่งนั้น ผู้คนจึงได้ตั้งคำถามกับการอธิบายคุณลักษณะของสิ่งหนึ่ง ด้วยข้ออ้างแบบรวมและเริ่มปฏิเสธมโนทัศน์แบบสมัยใหม่นั้น ด้วยเหตุนี้ นวนิยายร่วมสมัยอันเป็นวรรณกรรมในยุคที่เกิดท่าทีปฏิเสธอุดมการณ์แบบสมัยใหม่ จึงนำเสนอเรื่องราวที่แตกต่างไปจากมโนทัศน์เดิม นวนิยายของเอะกุนิ คะโอะริ ซึ่งเป็นผลงานวรรณกรรมร่วมสมัยจึงนำเสนอตัวละคร "มือที่สาม" ให้มีคุณลักษณะผิดไปจาก "ภาพเหมารวม" ในแง่ที่ไม่ใช่ปรปักษ์ของตัวละครเอก