วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2554

วิทยานิพนธ์ฉบับนี้จัดทำขึ้นโดยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลจากการโคลงของรถยนต์ที่มีต่อพฤติกรรมการบังคับเลี้ยวของผู้ขับขี่ โดยอาศัยระบบจำลองการขับขี่ยานยนต์ในการจำลองสถานการณ์ที่กำหนดไว้ รวมทั้งติดตั้งอุปกรณ์สำหรับวัดค่าพารามิเตอร์ที่ต้องการขณะทำการทดลองด้วย การนำระบบจำลองการขับขี่ยานยนต์มาใช้จำเป็นต้องปรับเปลี่ยนโครงสร้างบางส่วนให้เหมาะสมยิ่งขึ้น เช่น โครงสร้างที่นั่งซึ่งเดิมมีน้ำหนักมาก จึงต้องออกแบบโครงสร้างใหม่และเลือกแบบที่ดีเหมาะสมที่สุดโดยโครงสร้างที่นั่งใหม่ที่ได้มีน้ำหนักเบากว่าเดิมถึง 35 กิโลกรัม จากนั้นจึงมีการออกแบบตำแหน่งข้อต่อและความยาวของแขนกล เพื่อที่จะให้ระบบจำลองนี้สามารถทำงานได้ในช่วงที่กำหนดไว้ ในการทดลองใช้ผู้ทดสอบจำนวนทั้งหมด 33 คน ประกอบด้วย ผู้หญิง 15 คนและผู้ชาย 18 คน โดยจำลองการโคลงแบบขั้นขนาดหนึ่งหน่วยเริ่มต้นที่ 10 องศา และให้ผู้ขับขี่จับพวงมาลัย 2 แบบ คือจับด้วยมือเดียวและสองมือ จากนั้นจึงเก็บข้อมูลมุมการโคลงและมุมการหมุนพวงมาลัยที่เวลาต่างๆ เพื่อนำไปใช้หาผลการตอบสนองเชิงความถี่ของผู้ทดสอบแต่ละคนซึ่งใช้ในการวิเคราะห์หาฟังก์ชั่นถ่ายโอนของระบบต่อไป จากการทดลองสามารถสรุปผลได้ว่า ผลการตอบสนองเชิงความถี่เมื่อผู้ทดสอบจับพวงมาลัยด้วยมือทั้งสองข้างสามารถประมาณได้ด้วยฟังก์ชั่นถ่ายโอนอันดับ 3 โดยมีผู้ทดสอบจำนวน 20 คนที่สามารถใช้ฟังก์ชั่นถ่ายโอนนี้จำลองได้ดีมาก และส่วนที่เหลือสามารถจำลองได้ใกล้เคียงเท่านั้น ส่วนผลการตอบสนองเชิงความถี่เมื่อผู้ทดสอบจับพวงมาลัยด้วยมือข้างเดียวสามารถประมาณได้ด้วยฟังก์ชั่นถ่ายโอนอันดับ 3 โดยมีผู้ทดสอบจำนวน 21 คนที่สามารถใช้ฟังก์ชั่นถ่ายโอนนี้จำลองได้ดีมาก 11 คนสามารถจำลองได้ใกล้เคียงและ 1 คนที่ไม่สามารถจำลองด้วยฟังก์ชั่นถ่ายโอนนี้ นอกจากนี้ยังมีการทำการทดลองเพิ่มเติมโดยจำลองการโคลงของรถสามล้อเพื่อศึกษาพฤติกรรมการบังคับเลี้ยวเช่นกัน