วิทยานิพนธ์ (ศป.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2550

วัตถุประสงค์ของการวิจัยนี้ เพื่อศึกษาแนวทางในการใช้องค์ประกอบศิลป์บนฉลากและบรรจุภัณฑ์ยาที่เหมาะสม สามารถระบุประเภทของยาตามวิธีการใช้ และสรรพคุณของยาได้ โดยสนับสนุนด้วยสื่อที่ใช้ในการเผยแพร่ความรู้เกี่ยวกับรูปแบบมาตรฐานของฉลากและบรรจุภัณฑ์ยาด้วย ซึ่งองค์ประกอบศิลป์ที่ใช้ได้แก่ สัญลักษณ์ภาพ (Pictogram) ,สี ,ตัวอักษรภาษาไทย และการจัดองค์ประกอบ กลุ่มเป้าหมายที่ใช้อ้างอิง เป็น ชาย-หญิง อายุ 24-33 ปี เรียน หรือมีงานทำ ฐานะปานกลาง การทำวิจัยเริ่มจากการรวบรวมข้อมูล และเอกสารต่างๆ เกี่ยวกับสัญลักษณ์ภาพ (Pictogram) ,สี ,ตัวอักษรภาษาไทย และการจัดองค์ประกอบ ประกอบกับการเก็บข้อมูลจากผู้เชียวชาญด้านยา จำนวน 10 ท่าน เพื่อหากลุ่มเป้าหมายที่มักซื้อยาใช้เอง แล้วนำข้อมูลทั้งหมดมาวิเคราะห์ เพื่อใช้ในการทำแบบสอบถามสำหรับเป้าหมายที่ได้จากการเก็บข้อมูลจากผู้เชี่ยวชาญด้านยาข้างต้น ซึ่งได้แก่กลุ่มชาย-หญิงอายุ 24-33 ปี จำนวน 400 คน และจากข้อมูลที่ได้จากการสอบถามนี้ ผู้วิจัยจะนำไปวิเคราะห์เพื่อเป็นแนวทางในการออกแบบฉลากและบรรจุภัณฑ์ยาที่เหมาะสม ผลการวิจัยชี้ให้เห็นว่า ควรใช้ตัวอักษรสีเขียวสำหรับคำว่า “ยาสามัญประจำบ้าน” ใช้สีโทนร้อนเพื่อบ่งบอกถึงยาประเภทใช้ภายนอก สีโทนเย็นบ่งบอกถึงยาประเภทใช้ภายใน สัญลักษณ์ภาพ (Pictogarm) รูปร่างแบบลายเส้นด้านนอก (Outline) รูปทรงแบบเรขาคณิต โดยใช้กรอบภาพแบบวงกลม เพื่อบ่งบอกถึงวิธีการใช้ยา กรอบภาพแบบสี่เหลี่ยมเพื่อบ่งบอกถึงสรรพคุณของยา และกรอบภาพแบบสามเหลี่ยมเพื่อบ่งบอกถึงข้อห้าม และคำเตือนในการใช้ยา และใช้ตัวอักษรภาษาไทยแบบหัวกลมเพื่อให้รายละเอียดของชื่อยา วันผลิต วันหมดอายุ และรายละเอียดอื่นๆ