วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2551

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความเข้าใจของครูเกี่ยวกับหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงในด้าน 1) ความหมายของหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง 2) การประยุกต์ใช้หลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง และเพื่อศึกษาการปฏิบัติของครูเกี่ยวกับหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงในด้าน 1) การได้รับความรู้เกี่ยวกับหลักเศรษฐกิจพอเพียง 2) การนำความรู้หลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงไปประยุกต์ใช้ 3) การขยายผลเพื่อเผยแพร่หลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง การเก็บรวบรวมข้อมูลแบ่งเป็น 2 ขั้นตอน ขั้นตอนแรกคือ การพัฒนาเครื่องมือ โดยเก็บข้อมูลเชิงคุณภาพแบบพหุกรณีศึกษา คือ โรงเรียนแกนนำการบูรณาการเศรษฐกิจพอเพียงในจังหวัดกรุงเทพมหานครและส่วนภูมิภาคอย่างละ 1 โรงเรียนด้วยการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบสังเกต แบบสัมภาษณ์ แบบวิเคราะห์เอกสาร วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติบรรยาย ขั้นตอนที่สองคือ การสำรวจ โดยเก็บข้อมูลเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างคือ ครูในโรงเรียน แกนนำการบูรณาการเศรษฐกิจพอเพียง จำนวน 192 คน ใช้การสุ่มแบบแบ่งชั้น เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบวัด วิเคราะห์ข้อมูลด้วยโปรแกรม SPSS for Windows ผลการวิจัยพบว่า 1.ด้านความเข้าใจ 1.1 ครูมีความเข้าใจด้านความหมายหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงในภาพรวมในระดับปานกลาง โดยด้านการมีภูมิคุ้มกันในตัวที่ดีและเงื่อนไขความรู้มีความเข้าใจในระดับสูง 1.2 ครูมีความเข้าใจด้านการประยุกต์ใช้หลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงในภาพรวมในระดับสูง 2.ด้านการปฏิบัติ 2.1 ครูมีการปฏิบัติด้านการได้รับความรู้ โดยการสร้างความตระหนักและเข้าใจหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงอยู่ในระดับดี 2.2 ครูมีการปฏิบัติด้านการนำความรู้ไปประยุกต์ใช้ ได้แก่ การจัดการเรียนการสอน การจัดกิจกรรมพัฒนาผู้เรียน และการดำเนินชีวิต อยู่ในระดับพอใช้ 2.3 ครูมีการปฏิบัติด้านการขยายผลเพื่อเผยแพร่อยู่ในระดับพอใช้ มีเพียงด้านความสัมพันธ์กับผู้เรียนที่มีการปฏิบัติอยู่ในระดับดี