วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2551

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและพัฒนาดัชนีวัดผลการดำเนินงานหลักให้มีความเหมาะสมในทางปฏิบัติ และสะท้อนถึงการดำเนินงานที่แท้จริง สำหรับใช้ในการกำกับดูแลและประเมินผลการดำเนินงานของสถาบันวิจัยพลังงาน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เนื่องจากดัชนีวัดผลการดำเนินงานหลักที่ใช้อยู่ปัจจุบันมีจำนวนมากเกินไปถึง 72 ตัว ผู้บริหารไม่สามารถนำไปใช้ได้อย่างมีประสิทธิภาพ และยังก่อให้เกิดการสูญเสียค่าใช้จ่ายและเวลาที่ไม่จำเป็นในการเก็บข้อมูล แนวทางการวิจัยเริ่มจากการสำรวจข้อมูลทุติยภูมิที่เกี่ยวข้องกับ KPIs ของสถาบันวิจัยทั้งในและต่างประเทศจากรายงานประจำปี และบทความทางวิชาการ รวบรวมได้ทั้งหมด 123 ตัว จัดกลุ่มแบ่งออกเป็น 4 มุมมองหลัก ได้แก่ การวิจัย การบริการวิชาการ การจัดการทรัพยากร และลูกค้าและผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย ทำการตรวจสอบความเหมาะสมของการจัดกลุ่มและ KPIs ด้วยการสอบถามความคิดเห็นของผู้เชี่ยวชาญจำนวน 3 คน ได้ KPIs ที่ถูกคัดเลือกในขั้นตอนนี้ทั้งหมด 54 ตัว มาพัฒนาเป็นแบบจำลองระบบการประเมินผลการดำเนินงานสำหรับสถาบันวิจัยทั่วไป การตรวจสอบความถูกต้องเชิงโครงสร้าง (Construct Validity) ของแบบจำลองทำโดยอาศัยเทคนิคการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน (Confirmatory Factor Analysis: CFA) พบว่าโมเดลที่ได้มีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ และ KPIs ที่มีค่าน้ำหนักองค์ประกอบ (Factor Loading) มากกว่า 0.3 มีจำนวนทั้งหมด 39 ตัว แบบจำลองและ KPIs ที่พัฒนาขึ้นมานี้ได้ถูกนำมาประยุกต์ใช้กับสถาบันวิจัยพลังงานด้วยวิธีการสัมภาษณ์ผู้บริหารและผู้มีส่วนเกี่ยวข้องของหน่วยงาน พบว่า KPIs ที่เหมาะสมกับองค์กรมากที่สุดมีทั้งสิ้น 13 ตัวด้วยกัน จากแนวทางการวิจัยที่กล่าวมาข้างต้น KPIs ที่ได้ทั้ง 13 ตัว ถูกทำการคัดเลือกภายใต้วิสัยทัศน์และพันธกิจปัจจุบันขององค์กร สอดคล้องกับความต้องการของหน่วยงานมากที่สุด และครบถ้วนทั้ง 4 มุมมอง ซึ่งลดลงจากเดิมถึง 59 ตัว ช่วยในการลดค่าใช้จ่าย และเวลาในการเก็บข้อมูลที่ไม่จำเป็นขององค์กรได้