วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2522

การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมาย เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างผลสัมฤทธิ์ทางการศึกษา กับความสามารถในการปฏิบัติงานของบัณฑิตการศึกษา ปีการศึกษา 2518-2520 สายวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ปทุมวัน ตัวอย่างประชากรที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ เป็นบัณฑิตการศึกษา ปีการศึกษา 2518-2520 ซึ่งปฏิบัติงานครู และมิได้ศึกษาต่อในระดับที่สูงขึ้น จำนวน 82 คน และผู้บังคับบัญชาของบัณฑิตดังกล่าวจำนวน 79 คน ผู้วิจัยได้สร้างแบบสอบถามประเมินความสามารถในการปฏิบัติงานของบัณฑิต 6 ด้าน ซึ่งได้แก่ ความรู้และความสามารถทางวิชาการ ความสามารถพิเศษ ความสามารถทางวิธีสอน ความสามารถทางบุคลิกภาพ ความสามารถทางทัศนคติต่ออาชีพครู และความสามารถทางมนุษยสัมพันธ์ แบบสอบถามนี้เป็นแบบมาตราส่วนประเมินค่า 5 ผู้วิจัยได้ส่งแบบสอบถามให้บัณฑิตและผู้บังคับบัญชาที่เป็นตัวอย่างประชากร และนำข้อมูลจากแบบสอบถาม และผลสัมฤทธิ์ทางการศึกษา มาวิเคราะห์โดยใช้ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน ค่าซี และค่าที สรุปผลการวิจัย 1. ผลสัมฤทธิ์ทางการศึกษา ไม่มีความสัมพันธ์ กับ ความสามารถในการปฏิบัติงานของบัณฑิตการศึกษา ที่ระดับความมีนัยสำคัญ .05 2. ความคิดเห็นของผู้บังคับบัญชา กับ ความคิดเห็นของบัณฑิตเกี่ยวกับความสามารถในการปฏิบัติงานของบัณฑิตการศึกษา ไม่มีความสัมพันธ์กันที่ระดับความมีนัยสำคัญ .05 3. ความคิดเห็นของผู้บังคับบัญชา กับ ความคิดเห็นของบัณฑิตที่ผ่านการอบรม จาก สสวท เกี่ยวกับความสามารถในการปฏิบัติงานของบัณฑิตการศึกษา แตกต่างกันที่ระดับความมีนัยสำคัญ .05 4. ความคิดเห็นของผู้บังคับบัญชา กับ ความคิดเห็นของบัณฑิตที่ไม่ผ่านการอบรมจาก สสวท เกี่ยวกับความสามารถในการปฏิบัติงานของบัณฑิตการศึกษาไม่ แตกต่างกันที่ระดับความมีนัยสำคัญ .05 5. โดยเฉลี่ยแล้วผู้บังคับบัญชามีความคิดเห็นว่า บัณฑิตปฏิบัติงานอยู่ในเกณฑ์ที่น่าพึงพอใจ