วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2523

วัตถุประสงค์ของการวิจัย การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบสัมฤทธิ์ผลทางการเรียนและทัศนคติต่อคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่สี่ ระหว่างกลุ่มที่ได้รับงานเป็นรายครั้งกับกลุ่มที่ได้รับงานรวมอด และเพื่อศึกษาผลสัมฤทธิ์ผลทางการเรียนของนักเรียนซึ่งมีระดับความสามารถแต่ต่างกันแต่ละชนิดของผลงานที่ไม่เหมือนกัน โดยมีสมมติฐานการวิจัยว่า 1) สัมฤทธิ์ผลทางการเรียนคณิตศาสตร์ของกลุ่มที่รับรายครั้งสูงกว่ากลุ่มที่ได้รับงานรวมยอด 2) การให้งานโดยวิธีการแตกต่างกัน แก่นักเรียนที่มีระดับความสามารถต่างกันจะให้สัมฤทธิ์ผลทางการเรียนไม่แตกต่างกัน และ 3) ทัศนคติของนักเรียนที่มีต่อคณิตศาสตร์ของกลุ่มที่ได้รับรายงานเป็นรายครั้งแตกต่างกับกลุ่มที่ได้รับงานรวบยอด วิธีดำเนินการวิจัยผู้วิจัยได้สร้างหน่วยการสอนเรื่องการคูณและการหารที่มีตัวตั้งไม่เกินเจ็ดหลักโดยแบ่งเป็นหน่วยย่อย 4 หน่วย และสร้างแบบฝึกหัดนอกเวลาเรียน 4 ชุดๆ ละ 10 ข้อ รวม 40 ข้อ ให้ครอบคลุมเนื้อหาทั้ง 4 หน่วย ต่อจากผู้วิจัยได้สร้างแบบทดสอบสัมฤทธิ์ผลทางการเรียน จำนวน 20 ข้อ เป็นข้อสอบแบบปรนัยชนิดเลือกตอบ 4 ตัวเลือกซึ่งมีค่าความเที่ยงชนิดความคงที่ภายใน 0.75 และสร้างแบบสอบทัศนคติต่อคณิตศาสตร์ จำนวน 20 ข้อ เป็นแบบมาตราส่วนประมาณค่า ซึ่งมีค่าความเที่ยงชนิดความคงที่ภายใน 0.788 และสามารถจำแนกบุคคลได้ที่ระดับนัยสำคัญ .01 ตัวอย่างประชากรในการวิจัยนี้เป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ปีการศึกษา 2522 โรงเรียนดาราคาม จำนวน 80 คน โดยแบ่งออกเป็นสองกลุ่มคือ กลุ่มควบคุมเป็นกลุ่มซึ่งได้รับงานรายครั้งจำนวน 39 คน และกลุ่มทดลอง เป็นกลุ่มซึ่งได้รับรายงานรวมยอด จำนวน 41 คน ผู้วิจัยทดลองสอนนักเรียนกลุ่มตัวอย่างทั้งสองกลุ่มเป็นเวลา 5 สัปดาห์ หลังการสอนได้นำแบบทดสอบสัมฤทธิ์ผลทางการเรียนและแบบสอบทัศนคติที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นมาสอนนักเรียนกลุ่มตัวอย่างทั้งสองกลุ่มแล้วนำข้อมูลที่ได้ไปวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบสองทาง ผลการวิจัย ปรากฏดังนี้ 1. การให้งานด้วยวิธีการที่แตกต่างกันทำให้สัมฤทธิ์ผลทางการเรียนของนักเรียนแตกต่างกันทุกระดับความสามารถ โดยที่กลุ่มที่ได้รับงานรวมยอดมีสัมฤทธิ์ผลทางการเรียนคณิตศาสตร์สูงกว่ากลุ่มที่ได้รับรายงานเป็นรายครั้งอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2. ทัศนคติคณิตศาสตร์ของกลุ่มที่ได้รับรายงานเป็นรายครั้งกับกลุ่มที่ได้รับงานรวมยอดไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05