วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2520

วัตถุประสงค์ของการวิจัย เพื่อสำรวจปัญหาในปัจจุบันในการใช้หลักสูตรมัธยมศึกษาตอนปลาย ฉบับพุทธศักราช 2518 ในโรงเรียนมัธยมแบบประผสม วิธีดำเนินการวิจัย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ได้แก่ แบบสอบถามสำหรับบุคลากรที่มีส่วนในการใช้หลักสูตรดังกล่าว ประกอบด้วยผู้บริหารโรงเรียน หัวหน้าหมวดวิชา อาจารย์ผู้สอน และเจ้าหน้าที่ต่างๆ ในโรงเรียนซึ่งได้แก่เจ้าหน้าที่แนะแนว เจ้าหน้าที่ทะเบียน เจ้าหน้าที่วัดผลการศึกษา และเจ้าหน้าที่ห้องสมุด บุคลากรเหล่านี้ปฏิบัติหน้าที่อยู่ในโรงเรียนมัธยมแบบประสม สังกัดกรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการจำนวน 20 โรงเรียน ได้รับแบบสอบถามคืนมาจากผู้ตอบจำนวน 603 คน คิดเป็นร้อยละ 94.21 ของแบบสอบถามที่ส่งไปทั้งหมด แบบสอบถามดังกล่าวมี 14 ชุด แต่ละชุดประกอบด้วยแบบตรวจสอบ และมาตราส่วนประมาณค่า การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สัดส่วนค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลของการวิจัย ข้อมูลจากการศึกษาครั้งนี้สรุปได้ว่า การประกาศใช้หลักสูตรประโยคมัธยมศึกษาตอนปลาย ฉบับพุทธศักราช 2518 อย่างกะทันหันทำให้เกิดปัญหาต่างๆ ในโรงเรียนมัธยมศึกษาประสมดังต่อไปนี้ ในด้านการบริหารหลักสูตร ผู้บริหารประสบปัญหาในด้านความเพียงพอของหนังสือหลักสูตรและเอกสารชุดคู่มือประกอบหลักสูตร ความสอดคล้องของหลักสูตรหมวดวิชาชีพที่มีต่อความต้องการของนักเรียน ความเพียงพอของจำนวนบุคลากรที่รับผิดชอบงานด้านต่างๆ และการจัดโปรแกรมเรียนให้สอดคล้องกับสภาพของท้องถิ่นในด้านการสอน มีปัญหาเกี่ยวกับ (1) ความไม่เพียงพอของเวลาในการสอนให้ครบตามหลักสูตร การฝึกปฏิบัติ การทำแบบฝึกหัดและการให้นักเรียนศึกษาค้นคว้าด้วยตนเอง (2) การขาดแคลนหนังสือแบบเรียน การจัดหาอุปกรณ์ที่จำเป็นประกอบการสอน (3) ความไม่เพียงพอของเอกสารประกอบการเรียนการสอนตามหลักสูตรใหม่ (4) อาเขียนจุดมุ่งหมายเชิงพฤติกรรมของอาจารย์ผู้สอน (5) การขาดแคลนวิทยากรในหมวดวิชาพลานามัย (6) การเปิดสอนรายวิชาตามความถนัดและความสนใจของนักเรียน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในวิชาศิลปศึกษาและศิลปะปฏิบัติ นอกจากนั้นยังมีปัญหาเกี่ยวกับการจัดเนื้อหาในบางหมวดวิชาในด้านการจัดเนื้อหาวิชาให้นักเรียนสามารถนำไปใช้ในชีวิตประจำวัน และการเปิดสอนรายวิชาชีพต่างๆ เพื่อสนองความต้องการของท้องถิ่น เจ้าหน้าที่ทั้ง 4 ฝ่าย ซึ่งได้แก่เจ้าหน้าที่แนะแนว เจ้าหน้าที่ทะเบียน เจ้าหน้าที่วัดผลการศึกษาและเจ้าหน้าที่ห้องสมุด ประสบปัญหาคล้ายคลึงกันในเรื่อง (1) การขาดแคลนบุคลากรที่จะทำหน้าที่แต่ละฝ่ายโดยตรง (2) ปัญหาเกี่ยวกับเวลาที่เจ้าหน้าที่แต่ละฝ่ายปฏิบัติงาน ซึ่งมีเวลาจำกัด เพราะต้องรับผิดชอบงานด้านการสอนด้วย สำหรับเจ้าหน้าที่ห้องสมุดยังมีปัญหาในด้านความไม่เพียงพอของหนังสือประกอบการเรียนตามหลักสูตรใหม่ ขนาดของห้องสมุด และในงบประมาณในการดำเนินงานอีกด้วย