วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2528

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อหาสหสัมพันธ์พหุคูณระหว่างคะแนนสัมฤทธิ์ทางการเรียนกับคะแนนสอบคัดเลือกวิชาต่างๆ และหากลุ่มตัวทำนายที่ดีที่สุด เพื่อนำมาสร้างสมการทำนายผลสัมฤทธิ์ ทางการเรียน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยคือนิสิตระดับปริญญาตรีคณะครุศาสตร์ จุฬาลงการณ์มหาวิทยาลัย จำนวน 673 คน โดยจำแนกศึกษาแต่ละสาขาวิชา ซึ่งผู้วิจัยจัดเป็น 10 รูปแบบสาขาวิชา เครื่องมือที่ใช้เก็บรวบรวมข้อมูลเป็นแบบเก็บข้อมูลด้านผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและคะแนนสอบคัดเลือกแต่ละฉบับวิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณแบบเพิ่มตัวแปรเป็นขั้นๆ ปรากฏผลการวิจัยดังนี้ คะแนนสอบคัดเลือกที่ใช้เป็นตัวทำนายผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนแต่ละรูปแบบสาขาวิชาพบว่า 1. สาขาประถมศึกษา การศึกษาปฐมวัย และสาขาการสอนวิชาเฉพาะวิชาเอกพลศึกษา คะแนนสอบคัดเลือกไม่สามารถนำมาใช้ทำนายผล สัมฤทธิ์ทาง การเรียนได้ 2. สาขามัธยมศึกษาสายวิทยาศาสตร์ ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์พหุคูณระหว่างคะแนนการสอบคัดเลือกกับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน .5471 อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .01กลุ่มตัวทำนายที่ดีที่สุดได้แก่วิชาภาษาไทย ภาษาอังกฤษ กข. ซึ่งสามารถอธิบายความแปรปรวนของผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนได้ร้อยละ 29.94 ความคลาดเคลื่อนมาตรฐานในการทำนายมีค่า .321 และได้สมการทำนายในรูปคะแนนดิบและคะแนนมาตรฐาน ดังนี้ Y' = 1.3349 + .02149 x_2+ .01006x_1Z' = .3938z_2 + .25416z_13. สาขามัธยมศึกษา (สายศิลปะ) ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์พหุคูณระหว่างคะแนนสอบคัดเลือกกับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนมีค่า .31929 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 กลุ่มตัวทำนายที่ดีที่สุดได้แก่วิชาภาษไทย ละภาษาอังกฤษ กข. ซึ่งสามารถอธิบายความแปรปรวนของผลสัมประสิทธิ์ทางการเรียนได้ร้อยละ 9.88 ความคลาดเคลื่อนมาตรฐานในการทำนายเท่ากับ .322 และได้สมการทำนายในรูปคะแนนดิบและคะแนนมาตรฐานดังนี้ Y' = 1.812 + .01464x_2 + .00518x_1Z' = .26068z_2 + .1915z_14. สาขาการสอนวิชาเฉพาะ วิชาเอกศิลปศึกษา สาขาศิลปศึกษาและอุตสาหกรรมศิลป์ ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์พหุคูณระหว่างคะแนนสอบคัดเลือก กับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนมีค่า .20614 อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05 ตัวทำนาย ได้แก่วิชาภาษาไทย ก.ซึ่งสามารถอธิบายความแปรปรวนของผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนได้ร้อยละ 8.77 ความคลาดเคลื่อนมาตรฐานในการทำนายเท่ากับ .318 และได้สมการทำนายในรูปคะแนนดิบและคะแนนมาตรฐานดังนี้ Y' = 1.9024 + .01752x_2 Z' = .29614z_2 5. สาขาการสอนวิชาเฉพาะ วิชาเอกดนตรีศึกษา ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์พหุคูณระหว่างคะแนนสอบคัดเลือกกับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนมีค่า .45306 อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05 ตัวทำนาย ได้แก่วิชาวิทยาศาสตร์ทั่วไป ซึ่งสามารถอธิบายความแปรปรวนของผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนได้ร้อยละ 20.526 ความคลาดเคลื่อนมาตรฐานในการทำนายเท่ากับ .336 และได้สมการทำนายในรูปคะแนนดิบและคะแนนมาตรฐานดังนี้ Y' = 1.82211 + .01126x_6 Z' = .45306z_8 6. สาขาการสอนวิชาเฉพาะ วิชาเอกธุรกิจศึกษา (สายวิทยาศาสตร์) ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์พหุคูณระหว่างคะแนนสอบคัดเลือกกับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนมีค่า .28337 อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05 ตัวทำนาย ได้แก่วิชาภาษาไทย ก. ซึ่งสามารถอธิบายความแปรปรวนของผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนได้ร้อยละ 8.03 ความคลาดเคลื่อนมาตรฐานในการทำนาย .446 และได้สมการดังนี้ Y' = 1.62343 + .02267x_2 Z' = .28337z_2 7. สาขาการสอนวิชาเฉพาะ วิชาเอกธุรกิจศึกษา (สายศิลปะ) ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์พหุคูณระหว่างคะแนนสอบคัดเลือกกับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนมีค่า .35714 อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05 ตัวทำนาย ได้แก่วิชาสังคมศึกษา ก. ซึ่งสามารถอธิบายความแปรปรวนของผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนได้ร้อยละ 12.755ความคลาดเคลื่อนมาตรฐานในการทำนาย .371 และได้สมการดังนี้ Y' = 1.67121 + .02079x_3 Z' = .35714z_3 8. สาขาการสอนศึกษาอนามัย (สายวิทยาศาสตร์) ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์พหุคูณระหว่างคะแนนสอบคัดเลือกกับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนมีค่า .34896 อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05 ตัวทำนาย ได้แก่วิชาภาษาอังกฤษ กข. ซึ่งสามารถอธิบายความแปรปรวนของผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนได้ร้อยละ 12.177ความคลาดเคลื่อนมาตรฐานในการทำนาย .316 และได้สมการทำนายดังนี้ Y' = 2.36871 + .01478x_1Z' = .34896z_19. สาขาการสอนศึกษาอรูปนัย (สายศิลปะ) ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์พหุคูณระหว่างคะแนนสอบคัดเลือกกับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนมีค่า .35443 อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05 ตัวทำนายที่ดีที่สุดคือ วิชาเลือก (สายศิลปะ) ซึ่งสามารถอธิบายความแปรปรวนของผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนได้ร้อยละ 12.562 ความคลาดเคลื่อนมาตรฐานในการทำนาย .316 และได้สมการทำนายดังนี้ Y' = 1.83109 + .01844x_4 Z' = .35443z_4