วิทยานิพนธ์ (น.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2553

พระราชบัญญัติทรัสต์เพื่อธุรกรรมในตลาดทุน พ.ศ. 2550 บัญญัติให้ทรัสต์อาจเกิดขึ้นเพื่อธุรกรรมในตลาดทุน จึงมีปัญหาว่าธุรกรรมใดบ้างที่อาจนำรูปแบบของทรัสต์มาใช้เป็นเครื่องมือในการดำเนินธุรกรรมได้ จากการศึกษาพบว่ามีธุรกรรมที่สมควรใช้นำทรัสต์มาเป็นกลไกในการดำเนินการ ได้แก่ ธุรกรรมการออกตราสารศุกูก ธุรกรรมการออก Covered Bond ธุรกรรม Real Estate Investment Trust (REIT) และการแปลงสินทรัพย์เป็นหลักทรัพย์ โดยธุรกรรมการออก Covered Bond โดยใช้ทรัสต์เป็นกลไก อาจมีประเด็นเกี่ยวกับการมีผลประโยชน์ขัดกันระหว่างผู้ก่อตั้งทรัสต์กับทรัสตีที่เป็นบุคคลเดียวกัน ดังนั้น จึงอาจใช้กลไกการมีทรัสตีร่วมคือ มีทรัสตีที่ออกหลักทรัพย์และทรัสตีที่ดูแลผลประโยชน์ของผู้ถือหลักทรัพย์ ส่วนธุรกรรม REIT เห็นว่า ควรใช้โครงสร้าง Co-Trustee กล่าวคือ ให้มีทรัสตีที่ทำหน้าที่เป็น REIT Manager ทำหน้าที่จัดการ REIT และยื่นเอกสารการจัดตั้ง REIT และทรัสตีที่ทำหน้าที่เป็นผู้ดูแลผลประโยชน์ของ REIT