วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2550

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบผลของการฝึกเด็พธ์จัมพ์ และการฝึกสควอทจัมพ์ ด้วยน้ำหนัก ที่มีต่อการพัฒนาสมรรถภาพของกล้ามเนื้อ ในนักกีฬาบาสเกตบอลชาย ของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย กลุ่มตัวอย่างเป็นนักกีฬาบาสเกตบอลชายของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ปีการศึกษา 2550 จำนวน 20 คน โดยเลือกแบบเจาะจง และได้รับการฝึกเพื่อพัฒนาความแข็งแรงพื้นฐานเป็นเวลา 3 สัปดาห์ จากนั้นทำการสุ่มอย่างง่ายโดยการจับฉลากลงกลุ่มให้เท่ากัน ได้แก่ กลุ่มทดลองที่ 1 ฝึกเด็พธ์จัมพ์ และ กลุ่มทดลองที่ 2 ฝึกสควอทจัมพ์ด้วยน้ำหนัก ทำการฝึกเป็นเวลา 6 สัปดาห์ ทำการทดสอบความแข็งแรงของกล้ามเนื้อขาต่อน้ำหนักตัว พลังระเบิดของกล้ามเนื้อ ความเร็ว และความคล่องแคล่วว่องไว ก่อนการทดลอง และหลังการทดลอง 6 สัปดาห์ นำผลที่ได้มาวิเคราะห์ทางสถิติ โดย หาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และ เปรียบเทียบความแตกต่างก่อนและหลังการทดลอง และระหว่างกลุ่มการทดลองโดยการทดสอบค่า ”ที” หลังการทดลอง 6 สัปดาห์ พบว่า 1. กลุ่มทดลองที่ 2 ฝึกสควอทจัมพ์ด้วยน้ำหนัก มีความแข็งแรงของกล้ามเนื้อขาต่อน้ำหนักตัว พลังระเบิดของกล้ามเนื้อขา ความเร็ว และความคล่องแคล่วว่องไว มากกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติที่ระดับ .05 และพบว่ากลุ่มทดลองที่ 1 ฝึกเด็พธ์จัมพ์ มีพลังระเบิดของกล้ามเนื้อขา มากกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2. กลุ่มทดลองที่ 2 ฝึกสควอทจัมพ์ด้วยน้ำหนัก มีพลังระเบิดของกล้ามเนื้อขา ความเร็ว และ ความคล่องแคล่วว่องไว มากกว่ากลุ่มทดลองที่ 1 ฝึกเด็พธ์จัมพ์ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ พบว่าความแข็งแรงของกล้ามเนื้อขาต่อน้ำหนักตัว ของทั้งสองกลุ่มไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติที่ระดับ .05