วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2553

ในงานวิจัยนี้ได้ศึกษาการเตรียมวัสดุเชิงประกอบพอลิโพรพิลีน/แอลคิลฟอสฟอเนต-เซลลูโลส เบื้องต้นทำการดัดแปรพื้นผิวของไมโครคริสตัลลีนเซลลูโลสด้วยกรดแอลคิลฟอสฟอนิกได้เป็นแอลคิลฟอสฟอเนตเซลลูโลสเพื่อให้สามารถเข้ากันได้ดีกับพอลิโพรพิลีน โดยไมโครคริสตัลลีน-เซลลูโลสเตรียมได้จากการทำไฮโดรไลซิสผ้าฝ้ายด้วยกรดไฮโดรคลอริกเข้มข้น 3 โมลาร์ การดัดแปรไมโครคริสตัลลีนเซลลูโลสด้วยกรดแอลคิลฟอสฟอนิกและไดไซยาไดเอไมด์อาศัยการอบผนึกที่อุณหภูมิ 170 องศาเซลเซียสเป็นเวลา 3 นาที จากการตรวจวิเคราะห์โครงสร้างของแอลคิลฟอสฟอ-เนตเซลลูโลสด้วยเทคนิค SEM, FT-IR, TGA และ XRD พบว่ากรดแอลคิลฟอสฟอนิกสามารถ ดัดแปรไมโครคริสตัลลีนเซลลูโลสได้ จากนั้นผสมแอลคิลฟอสฟอเนตเซลลูโลสและพอลิโพรพิลีนด้วยเครื่องผสมแบบเกลียวหนอนคู่และนำไปอัดแบบขึ้นรูป วัสดุเชิงประกอบที่ได้นำมาตรวจสอบคุณลักษณะด้วยเทคนิค OM, XRD, TGA และ DSC ส่วนสมบัติการหน่วงไฟทดสอบโดยใช้มาตรฐาน UL-94 จากผลการทดลองพบว่าการเติมแอลคิลฟอสฟอเนตเซลลูโลสลงไปในพอลิโพร- พิลีนนั้นสามารถลดเสถียรภาพทางความร้อนให้กับพอลิโพรพิลีนได้ และเมื่อทดสอบสมบัติ การหน่วงไฟพบว่ามีอัตราการลามไฟลดลง เมื่อปริมาณแอลคิลฟอสฟอเนตเซลลูโลสเพิ่มมากขึ้น ซึ่งสามารถยืนยันได้ว่าเป็นผลของแอลคิลฟอสฟอเนตเซลลูโลสที่เติมเข้าไปเป็นสารหน่วงไฟสำหรับพอลิโพรพิลีน