| ชื่อเรื่อง | : | การกำจัดเฮกซะไชยาโนโคบอลเตต (III) และเตตระไซยาโนนิกเกิลเลต (II) โดยกระบวนการออกซิเดชันด้วยรังสีอัลตราไวโอเลตร่วมกับไทเทเนียมไดออกไซด์ |
| นักวิจัย | : | ปิยะพงษ์ เรืองฤาหาร |
| คำค้น | : | - |
| หน่วยงาน | : | จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย |
| ผู้ร่วมงาน | : | เขมรัฐ โอสถาพันธุ์ , จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. คณะวิศวกรรมศาสตร์ |
| ปีพิมพ์ | : | 2552 |
| อ้างอิง | : | http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/20097 |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552 การทำวิจัยในครั้งนี้เป็นการศึกษาการกำจัดไซยาไนด์และสารประกอบไซยาไนด์โดยใช้กระบวนการออกชิเดชันด้วยรังสีอัลตราไวโอเลตร่วมกับไทเทเนียมไดออกไซด์ ทำการเปรียบเทียบประสิทธิภาพ และความสามารถในการกำจัดไซยาไนด์ ด้วยการแปรค่าพารามิเตอร์ต่าง ๆ โดยแปรค่าพีเอช (9.5 10.5 12.0) ความเข้มข้นเริ่มต้นของไซยาไนด์และสารประกอบไซยาไนด์ (100 500 1,000 ไมโครโมลาร์) ความเข้มข้นของไทเทเนียมไดออกไซด์ (0.1 0.5 1.0 1.5 2.0 กรัมต่อลิตร) และอัตราการเติมอากาศ (0.5 1.0 2.0 ลิตรต่อนาที) ผลการทดลองสามารถแบ่งได้เป็นดังนี้ การศึกษาการออกซิไดซ์ไซยาไนด์อิสระโดยสภาวะที่เหมาะสมในการออกซิไดซ์สารไซยาไนด์อิสระ คือความเข้มข้นของไทเทเนียมไดออกไซด์ 1.0 กรัมต่อลิตร พีเอชเท่ากับ 9.5 อัตราการเติมอากาศ 0.5 ลิตรต่อนาที โดยใช้เวลาในการกำจัดไซยาไนด์ให้เหลือ 100.00 % ในเวลา 180 นาที โดยการออกซิไดซ์สารไซยาไนด์จะเกิดขึ้นได้ดีเมื่อมีความเข้มข้นต่ำที่ 100 ไมโครโมลาร์ แต่เนื่องจากไซยาไนด์อิสระมีความเป็นพิษสูงดังนั้นการเลือกสภาวะที่พีเอชสูงจะช่วยให้ปลอดภัยจากก๊าซไฮโดรเจนไซยาไนด์ ดังนั้นในการนำมาประยุกต์ใช้ควรเลือกที่พีเอช 12.0 การศึกษาการออกซิไดซ์สารประกอบเฮกซะไซยาโนโคบอลเตต โดยสภาวะที่เหมาะสมสำหรับการกำจัดสารประกอบเฮกซะไซยาโนโคบอลเตต ในน้ำเสียสังเคราะห์ คือความเข้มข้นของไทเทเนียมไดออกไซด์ 1.5 กรัมต่อลิตร พีเอชเท่ากับ 12.0 อัตราการเติมอากาศ 0.5 ลิตรต่อนาที โดยสามารถกำจัดสารประกอบเฮกซะไซยาโนโคบอลเตตได้ 31.76 % ในเวลา 180 นาที การออกซิไดซ์สารประกอบเฮกซะไซยาโนโคบอลเตตจะเกิดขึ้นได้ดีเมื่อมีความเข้มข้นต่ำที่ 100 ไมโครโมลาร์ การศึกษาการออกซิไดซ์สารประกอบเตตระไซยาโนนิกเกิลเลต โดยสภาวะที่เหมาะสมสำหรับการกำจัดสารประกอบเตตระไซยาโนนิกเกิลเลต ในน้ำเสียสังเคราะห์ คือความเข้มข้นของไทเทเนียมไดออกไซด์ 1.5 กรัมต่อลิตร พีเอชเท่ากับ 12.0 อัตราการเติมอากาศ 0.5 ลิตรต่อนาที โดยสามารถกำจัดสารประกอบเตตระไซยาโนนิกเกิลเลตได้ 66.12 % ในเวลา 180 นาที การออกซิไดซ์สารประกอบเตตระไซยาโนนิกเกิลเลตจะเกิดขึ้นได้ดีเมื่อมีความเข้มข้นต่ำที่ 100 ไมโครโมลาร์ การศึกษาการออกซิไดซ์สารประกอบผสม [เตตระไซยาโนนิกเกิลเลตและสารประกอบเฮกซะไซยาโนโคบอลเตต] โดยสภาวะที่เหมาะสมสำหรับการกำจัดสารประกอบผสม คือความเข้มข้นของไทเทเนียมไดออกไซด์ 1.5 กรัมต่อลิตร พีเอชเท่ากับ 12.0 อัตราการเติมอากาศ 0.5 ลิตรต่อนาที โดยสามารถกำจัดสารประกอบผสม [เตตระไซยาโนนิกเกิลเลตและสารประกอบเฮกซะไซยาโนโคบอลเตต] ได้ 42.62 % ในเวลา 180 นาที การออกซิไดซ์สารประกอบผสม จะเกิดขึ้นได้ดีเมื่อมีความเข้มข้นต่ำที่ 100 ไมโครโมลาร์ |
| บรรณานุกรม | : |
ปิยะพงษ์ เรืองฤาหาร . (2552). การกำจัดเฮกซะไชยาโนโคบอลเตต (III) และเตตระไซยาโนนิกเกิลเลต (II) โดยกระบวนการออกซิเดชันด้วยรังสีอัลตราไวโอเลตร่วมกับไทเทเนียมไดออกไซด์.
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. ปิยะพงษ์ เรืองฤาหาร . 2552. "การกำจัดเฮกซะไชยาโนโคบอลเตต (III) และเตตระไซยาโนนิกเกิลเลต (II) โดยกระบวนการออกซิเดชันด้วยรังสีอัลตราไวโอเลตร่วมกับไทเทเนียมไดออกไซด์".
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. ปิยะพงษ์ เรืองฤาหาร . "การกำจัดเฮกซะไชยาโนโคบอลเตต (III) และเตตระไซยาโนนิกเกิลเลต (II) โดยกระบวนการออกซิเดชันด้วยรังสีอัลตราไวโอเลตร่วมกับไทเทเนียมไดออกไซด์."
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552. Print. ปิยะพงษ์ เรืองฤาหาร . การกำจัดเฮกซะไชยาโนโคบอลเตต (III) และเตตระไซยาโนนิกเกิลเลต (II) โดยกระบวนการออกซิเดชันด้วยรังสีอัลตราไวโอเลตร่วมกับไทเทเนียมไดออกไซด์. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2552.
|
