วิทยานิพนธ์ (น.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2553

โดยที่กฎหมายอากาศระหว่างประเทศแผนกคดีบุคคลว่าด้วยการชดใช้ค่าสินไหมทดแทนสำหรับความเสียหายของบุคคลที่สามที่มีอยู่เดิม คือ อนุสัญญาโรม ค.ศ. 1952 และที่แก้ไขเพิ่มเติม มีความล้าสมัย จึงได้มีการจัดทำอนุสัญญาว่าด้วยค่าสินไหมทดแทนสำหรับความเสียหายของบุคคลที่สามอันเป็นผลมาจากการกระทำการแทรกแซงโดยมิชอบด้วยกฎหมายเกี่ยวกับอากาศยาน ค.ศ. 2009 โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อประกันการคุ้มครองผลประโยชน์ของผู้เคราะห์ร้ายที่เป็นบุคคลที่สาม ซึ่งจัดให้มีกลไกการชดใช้ค่าสินไหมทดแทนอย่างเป็นธรรม บนพื้นฐานของความร่วมมือระหว่างผู้ที่ได้รับผลกระทบทั้งปวงไม่ว่าจะเป็นผู้ดำเนินการอากาศยานหรือรัฐ ในขณะเดียวกันอนุสัญญานี้ก็มีวัตถุประสงค์เพื่อปกป้องอุตสาหกรรมการบินที่ได้รับผลกระทบที่เกิดขึ้นจากการกระทำอันเป็นการแทรกแซงโดยมิชอบด้วยกฎหมายดังกล่าว ให้สอดคล้องกับเหตุการณ์ในปัจจุบันบนพื้นฐานของหลักการบริหารความเสี่ยงและการแบ่งสรรภาระ วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ มุ่งศึกษาถึงปัญหา ลักษณะ และรูปแบบของระบบความรับผิด การชดใช้ค่าสินไหมทดแทนในความเสียหายอันเป็นผลมาจากการกระทำการแทรกแซงโดยมิชอบด้วยกฎหมายเกี่ยวกับอากาศยานตามหลักกฎหมายระหว่างประเทศ และตามหลักกฎหมายไทย รวมทั้งวิเคราะห์ถึงความเหมาะสม ข้อดี ข้อท้าทายของการที่ประเทศไทยจะเข้าเป็นภาคีของอนุสัญญานี้ จากผลการศึกษาพบว่า หากประเทศไทยเข้าเป็นภาคีของอนุสัญญานี้ จะส่ง ผลกระทบต่อประเทศไทย ทั้งในด้านกฎหมายสารบัญญัติและวิธีสบัญญัติ และผลกระทบด้านอื่น ประเทศไทยควรเข้าเป็นภาคีอนุสัญญานี้ โดยต้องจัดให้มีและแก้ไขกฎหมายภายในให้รองรับพันธกรณีตามอนุสัญญา