วิทยานิพนธ์ (ผ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) อธิบายลักษณะทางกายภาพ เศรษฐกิจ และสังคม รวมทั้งองค์ประกอบของทรัพยากรการท่องเที่ยวในเขตเทศบาลนครสงขลา 2) วิเคราะห์รูปแบบการใช้พื้นที่แหล่งท่องเที่ยวในเขตเทศบาลนครสงขลา 3) เสนอแนะแนวทางในการพัฒนาและปรับปรุงพื้นที่แหล่งท่องเที่ยวในเขตเทศบาลนครสงขลา โดยเครื่องมือที่ใช้ในการศึกษาประกอบด้วย การสำรวจและการสังเกตการณ์ และ การใช้แบบสอบถามกลุ่มตัวอย่างนักท่องเที่ยวชาวไทย และประชาชนในพื้นที่ ผลการศึกษาพบว่าเทศบาลนครสงขลาประกอบไปด้วยแหล่งท่องเที่ยว 3 ประเภท คือ แหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติ แหล่งท่องเที่ยวทางประวัติศาสตร์และโบราณสถาน แหล่งท่องเที่ยวทางวัฒนธรรมและกิจกรรม และด้วยองค์ประกอบของพื้นที่แหล่งท่องเที่ยวแต่ละประเภทที่มีความแตกต่างกัน ส่งผลให้เกิดพฤติกรรมการใช้พื้นที่ที่หลากหลาย ทั้งนี้แหล่งท่องเที่ยวนอกจากมีความสำคัญต่อการเป็นพื้นที่เพื่อการท่องเที่ยวและการพักผ่อนหย่อนใจแล้ว ยังมีความสำคัญในการเป็นพื้นที่เพื่อการค้าและประกอบอาชีพของประชาชนในเมือง และ เป็นพื้นที่ศูนย์รวมกิจกรรมทางสังคมจากการจัดงานเทศกาลและประเพณีท้องถิ่น ซึ่งแหล่งท่องเที่ยวแต่ละประเภทอาจมีกิจกรรมการใช้พื้นที่ที่เหมือนหรือแตกต่างกัน จากการศึกษาสามารถสรุปรูปแบบการใช้พื้นแหล่งท่องเที่ยวจากประเภทของกิจกรรมที่เกิดขึ้นได้ 3 ประเภท คือ แหล่งท่องเที่ยวที่มีการใช้พื้นที่จากกิจกรรมที่หลากหลาย แหล่งท่องเที่ยวที่จำกัดกิจกรรมและช่วงเวลาการเข้าใช้ และแหล่งท่องเที่ยวที่เป็นพื้นที่เพื่อการพักผ่อนหย่อนใจของเมือง จากผลการศึกษาสามารถเสนอแนะแนวทางการพัฒนาและปรับปรุงพื้นที่แหล่งท่องเที่ยวออกเป็น 4 แนวทาง คือ 1) แนวทางการจัดการด้านทรัพยากรการท่องเที่ยวและสิ่งแวดล้อม 2) แนวทางการพัฒนาและปรับปรุงระบบการคมนาคมขนส่งและการสัญจร 3) แนวทางการปรับปรุงองค์ประกอบและสิ่งอำนวยความสะดวก/บริการ 4) แนวทางการพัฒนาและส่งเสริมการท่องเที่ยว โดยคำนึงถึงความเป็นเอกลักษณ์เฉพาะที่เป็นสิ่งดึงดูดใจและคาดหวังในการเดินทางของนักท่องเที่ยว และสามารถตอบสนองความต้องการของประชาชนในการใช้พื้นที่เพื่อการพักผ่อนหย่อนใจ ศูนย์รวมทางสังคม การศึกษา วิถีชีวิตและวัฒนธรรมท้องถิ่นที่สำคัญอย่างยั่งยืน