วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2521

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ที่จะศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างวิชาในหมวดวิชาแกนของนักเรียนนายเรืออากาศรวมทุกสาขาวิชาและจำแนกตามสาขา เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนสาขาวิชาต่างๆ ในหมวดวิชาแกนทั้งหมวดและจำแนกตามวิชาศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนในหมวดวิชาแกนทั้งหมวดกับตลอดหลักสูตรของนักเรียนแต่ละสาขาวิชาและเปรียบเทียบกัน วิธีวิจัย ใช้ข้อมูลที่เป็นคะแนนผลการศึกษาของนักเรียนนายเรืออากาศ ซึ่งสำเร็จการศึกษาชั้นปีที่ ๕ จากโรงเรียนนายเรืออากาศ ปี ๒๕๑๗ ๒๕๑๘ ๒๕๑๙ ใน ๓ สาขาวิชา คือ วิศวกรรมอากาศยาน วิศวกรรมเครื่องกล และวิศวกรรมไฟฟ้า การสุ่มตัวอย่างใช้วิธีสุ่มแบบแบ่งชั้น มีขนาดตัวอย่างสาขาวิชาละ ๔๐ คน โดยนำคะแนนผลการศึกษาตั้งแต่ชั้นปีที่ ๑ ถึง ๕ มาคำนวณเป็นคะแนนสะสมเฉลี่ยของแต่ละวิชาในหมวดวิชาแกน แล้วคำนวณค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน การวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบทางเดียวและใช้วิธีของดันคั่นเพื่อทดสอบ การแปลงค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เป็นค่าพิชเชอร์และทดสอบค่าซี ผลการวิจัยปรากฏว่า ความสัมพันธ์ระหว่างวิชาในหมวดวิชาแกนของนักเรียนรวมทุกสาขาวิชามีจำนวน ๒๑ คู่ ซึ่งสัมพันธ์กันอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .๐๑ จำนวน ๑๙ คู่ และที่ระดับ .๐๕ จำนวน ๒ คู่ เมื่อจำแนกนักเรียนตามสาขาแล้ว วิชาในหมวดวิชาแกนซึ่งสัมพันธ์กันอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .๐๑ ในทุกสาขาวิชามีจำนวน ๔ คู่คือ วิชาคณิตศาสตร์พื้นฐานกับวิชาวิทยาศาสตร์พื้นฐาน วิชาคณิตศาสตร์พื้นฐานกับวิชาวิทยาศาสตร์ประยุกต์ วิชาวิทยาศาสตร์พื้นฐานกับวิชาวิทยาศาสตร์ประยุกต์ และวิชาสังคมศาสตร์กับวิชาทหาร ก.นักเรียนนายเรืออากาศสาขาวิชาต่างๆ มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหมวดวิชาแกนทั้งหมวดแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .๐๕ เมื่อจำแนกหมวดวิชาแกนทั้งหมวดออดตามวิชา พบว่า ๑ใวิชาคณิตศาสตร์พื้นฐาน วิทยาศาสตร์พื้นฐาน วิทยาศาสตร์ประยุกต์ และวิชาทหาร นักเรียนสาขาวิชาต่างๆ มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .๐๕ ๒.วิชามนุษยศาสตร์ และวิชาสังคมศาสตร์ นักเรียนสาขาวิชาต่างๆ มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .๐๕ ก.ความสัมพันธ์ระหว่างผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหมวดวิชาแกนทั้งหมวดกับตลอดหลักสูตร การศึกษาของนักเรียนแต่ละสาขาวิชา มีความสัมพันธ์กันอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .๐๑ แต่ความสัมพันธ์นั้นเมื่อเปรียบเทียบกันระหว่างสาขาวิชาไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .๐๕