วิทยานิพนธ์ (นศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาการดำเนินงานของสถาบันธุรกิจเพื่อสังคม, กลยุทธ์การสื่อสารงานส่งเสริมความรับผิดชอบต่อสังคมและสิ่งแวดล้อมต่อภาคธุรกิจ ของสถาบันฯ, ความสัมพันธ์ระหว่างการเปิดรับสื่อประชาสัมพันธ์เพื่อส่งเสริมความรับผิดชอบต่อสังคมและสิ่งแวดล้อมต่อภาคธุรกิจ ของสถาบันฯ ต่อการรับรู้ ความรู้ และนำไปปฏิบัติของภาคธุรกิจ และความคิดเห็นต่อแนวทางการดำเนินงานของสถาบันฯ ของภาคธุรกิจ ซึ่งสามารถแบ่งออกเป็น 2 ส่วน คือ ส่วนที่หนึ่งเป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยใช้การสัมภาษณ์แบบเจาะลึก และการศึกษารวบรวมข้อมูล จากเอกสาร และสื่อต่างๆ เช่น เว็บไซต์ และหนังสือพิมพ์ ส่วนที่สองเป็นการวิจัยเชิงปริมาณ โดยใช้แบบวิจัยเชิงสำรวจ เก็บข้อมูลด้วยแบบสอบถาม ผลการวิจัยเชิงคุณภาพ พบว่า สถาบันฯ ดำเนินงานทำหน้าที่เป็น ตัวกลาง เพื่อประสานให้เกิดความเข้าใจ และดำเนินงานร่วมกัน ในเรื่องการดำเนินธุรกิจด้วยความรับผิดชอบต่อสังคม แก่ผู้มีส่วนได้เสียทั้ง 3 ภาคส่วน คือ ภาคธุรกิจ ภาครัฐ และภาคประชาสังคม ส่วนกลยุทธ์การสื่อสาร ใช้การประชาสัมพันธ์เป็นหลัก โดยมุ่งไปยังกลุ่มเป้าหมายหลักคือ บริษัทจดทะเบียน และสื่อมวลชน ด้วยการสื่อสารเชิงประยุกต์แบบผสมผสาน ผ่านกิจกรรมที่หลากหลาย และการเผยแพร่แบบ Free Media เป็นหลัก ผลการวิจัยเชิงปริมาณ พบว่า กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้แทนที่รับผิดชอบงานด้าน CSR ขององค์กรที่มีลักษณะทางประชากรแตกต่างกัน มีการเปิดรับสื่อประชาสัมพันธ์ของสถาบันฯ ไม่แตกต่างกัน การเปิดรับสื่อประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับสถาบันฯ จากสื่อทุกประเภท ไม่มีความสัมพันธ์ กับการรับรู้ต่องานส่งเสริมความรับผิดชอบต่อสังคมของสถาบันฯ ของภาคธุรกิจ รวมทั้งไม่มีความสัมพันธ์กับความรู้ด้านความรับผิดชอบต่อสังคมและสิ่งแวดล้อมของภาคธุรกิจด้วย แต่การเปิดรับสื่อประชาสัมพันธ์ของสถาบันฯ จากสื่อสารสนเทศ สื่อสิ่งพิมพ์ สื่อบุคคล และสื่อกิจกรรม มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการนำไปปฏิบัติงานด้านความรับผิดชอบต่อสังคมและสิ่งแวดล้อม ของภาคธุรกิจ นอกจากนี้ กลุ่มตัวอย่างมีความคิดเห็นต่อแนวทางการดำเนินของสถาบันฯ ในระดับที่ดี และพอใจกับการดำเนินงานของสถาบันฯ ในฐานะองค์กรที่ส่งเสริมให้ภาคธุรกิจมีการดำเนินธุรกิจด้วยความรับผิดชอบต่อสังคมอย่างจริงจัง ด้วยการส่งเสริมในรูปแบบต่างๆ