วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2519

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อความสัมพันธ์พหุคูณระหว่างเกณฑ์ ได้แก่คะแนนสัมฤทธิผลในหมวดวิชา วิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์ ภาอังกฤษ และภาษาไทย โดยใช้คะแนนจากแบบสอบความถนัดร่วมกับแบบสอบความสนใจเป็นตัวทำนาย กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ได้แก่ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ปีการศึกษา 2518 ในกรุงเทพฯ จำนวน 442 คน แบบสอบความถนัดที่นำไปสอบกับกลุ่มตัวอย่างมี 4 ฉบับคือ แบบสอบความเข้าใจภาษาไทย แบบสอบความเข้าใจภาษาอังกฤษ แบบสอบความสามารถด้านจักรกล แบบสอบความสามารถทางคำนวณ ส่วนแบบตรวจสอบความสนใจในอาชีพมีอยู่ 10 ด้าน นำมาใช้เพียง 4 ด้าน คือ ความสนใจด้านจักรกล ความสนใจด้านคำนวณ ความสนใจด้านวิทยาศาสตร์ และความสนใจด้านวรรณกรรม คะแนนสัมฤทธิผลที่นำมาใช้เป็นตัวเกณฑ์ คือคะแนนสอบกลางปีจาก 4 หมวดวิชา คือ วิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์ ภาษาอังกฤษ และภาษาไทย ใช้คะแนนจากแบบสอบความถนัดแต่ละฉบับร่วมกับแบบสอบความสนใจแต่ละด้านเป็นตัวทำนาย ใช้สัมฤทธิผลในแต่ละหมวดวิชาเป็นตัวเกณฑ์ วิเคราะห์หาค่าสัมประสิทธิ์ความตรงในการพยากรณ์ โดยใช้เทคนิคสหสัมพันธ์พหุคูณ ผลการวิจัยปรากฏว่า ตัวทำนายที่ใช้ร่วมกันในการทำนายสัมฤทธิผลในแต่ละหมวดวิชา ที่มีประสิทธิภาพสูงสุดเป็นดังนี้คือ 1.เมื่อใช้สัมฤทธิผลวิชาวิทยาศาสตร์เป็นตัวเกณฑ์ ตัวทำนายที่ดีได้แก่ คะแนนจากแบบสอบความถนัดภาษาอังกฤษ ความสามารถทางคำนวณ และคะแนนจากแบบสอบความสนใจด้านจักรกล วิทยาศาสตร์ 2.เมื่อใช้สัมฤทธิผลวิชาคณิตศาสตร์เป็นตัวเกณฑ์ ตัวทำนายที่ดีได้แก่ คะแนนจากแบบสอบความถนัดภาษาอังกฤษ ความสามารถทางคำนวณ และคะแนนจากแบบสอบความสนใจด้านจักรกล คำนวณ วิทยาศาสตร์ 3.เมื่อใช้สัมฤทธิผลวิชาภาษาอังกฤษเป็นตัวเกณฑ์ ตัวทำนายที่ดีไดแก่ คะแนนจากแบบสอบความถนัดภาษาอังกฤษ และคะแนนจากแบบสอบความสนใจด้านจักรกล วิทยาศาสตร์ 4.เมื่อใช้สัมฤทธิผลวิชาภาษาไทยเป็นตัวเกณฑ์ ตัวทำนายที่ดีได้แก่ คะแนนจากแบบสอบความถนัดด้านจักรกล คำนวณ และคะแนนจากแบบสอนความสนใจด้านคำนวณ