วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2527

การวิจัยนี้เพื่อศึกษาหาตัวแปรที่เกี่ยวข้องกับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษามหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช เฉพาะสาขาวิชาศึกษาศาสตร์ หลักสูตรปริญญาตรีต่อเนื่อง 2 ปี ปีการศึกษา 2523 ผู้วิจัยได้รวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างนักศึกษา จำนวน 740 คน จากทุกภาคทางภูมิศาสตร์ โดยให้กลุ่มตัวอย่างตอบแบบสอบถาม ซึ่งครอบคลุมตัวแปรด้านต่างๆ ทางสังคม เศรษฐกิจ ประชากร ภูมิหลัง และวิธีศึกษา จำนวน 57 ตัว สรุปผลการวิจัย คือ 1. ตัวแปรที่เกี่ยวข้องกับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษาอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05 มีตัวแปร 7 ตัว คือ ภาค อายุ ถิ่นที่ตั้งและชุมชนที่อยู่อาศัย ความต้องการศึกษาต่อหรือไม่ศึกษาต่อ การอ่านเอกสารการสอน วิธีเข้ารับการสอนเสริมและจำนวนวันที่เตรียมตัวสอบ 2. สมการพยากรณ์ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคือ สมการที่อยู่ในรูปคะแนนมาตรฐานผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน = 0.276 (การอ่านเอกสารการสอน) - 0.235 (อายุ) + 0.138 (ภาค) + 0.115 (จำนวนวันที่เตรียมตัวสอบ) – 0.107 (ถิ่นที่ตั้งและชุมชนที่อยู่อาศัย) + 0.122 (รายได้จากอาชีพหลัก) + 0.095 (การศึกษาสูงสุดก่อนเข้าศึกษา) และสมการนี้สามารถพยากรณ์ได้ใกล้เคียงความจริง 49.18 % ตามเกณฑ์ค่าเฉลี่ย 3. เมื่อวิเคราะห์เฉพาะกลุ่มที่มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนสูงและต่ำ พบว่า ตัวแปร ที่เกี่ยวข้องกับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนกลุ่มสูงอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .01 มีตัวแปร 4 ตัวคือ การอ่านเอกสารการสอน ภาค ตำแหน่งงานที่ปฏิบัติอยู่ และการดูรายการโทรทัศน์และตัวแปรที่เกี่ยวข้องกับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนกลุ่มต่ำอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .01 มีตัวแปร 9 ตัว คือ ภาค ตำแหน่งงานที่ปฏิบัติอยู่ ศาสนา อายุ จำนวนปีที่ทำงานความต้องการศึกษาต่อหรือไม่ศึกษาต่อ การเคยหรือไม่เคยเข้ารับการอบรมจากสถาบันการศึกษาวิชาชีพครู การอ่านเอกสารการสอน และวิธีเข้ารับการสอนเสริม สมการพยากรณ์ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนในรูปคะแนนมาตรฐานกลุ่มสูง คือ ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน = 0.245 (การอ่านเอกสารการสอน) สมการพยากรณ์ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนในรูปคะแนนมาตรฐานกลุ่มต่ำ คือ ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน = 0.192 (ความต้องการศึกษาต่อหรือไม่ศึกษาต่อ) – 0.224 (ภาค) + 0.192 (ศาสนา) – 0.202 (อายุ) + 0.187 (การอ่านเอกสารการสอน)