การศึกษาผลของความหนาแน่นและพื้นที่ผิวของวัสดุหลบซ่อนที่มีต่ออัตราการเติบโตของลูกหอยเป๋าฮื้อไทยชนิด Haliotis asinina Linne ขนาดเริ่มต้น 1.87 ± 0.19 ซม น้้าหนักเฉลี่ย 1.42 ± 0.56 กรัม ที่เลี้ยงแบบการท้าฟาร์มบนบกในระบบหมุนเวียนแบบกึ่งปิดในระยะเวลา 6 เดือน ที่ 3 ระดับความหนาแน่นคือ 100, 200 และ 300 ตัวต่อตารางเมตร ในวัสดุหลบซ่อน1และ 2 แผ่นตามล้าดับ ผลการศึกษาพบว่าหอยเป๋าฮื้อที่เลี้ยงในความหนาแน่นต่่า (100 ตัวต่อตารางเมตร) มีอัตราการเติบโตทั้งความยาวเปลือกและน้่าหนักสูงกว่าหอยเป๋าฮื้อที่เลี้ยงในความหนาแน่นปานกลาง (200 ตัวต่อตารางเมตร) และความหนาแน่นสูง (300 ตัวต่อตารางเมตร) จ่านวนของวัสดุหลบซ่อนเริ่มแสดงผลต่อการเติบโตของหอยเป๋าฮื้อตั้งแต่วันที่ 61-90 แต่ไม่ได้มีปฏิสัมพันธ์ร่วมกับระดับความหนาแน่น แผ่นจากเดือนที่สี่ของการทดลองหอยเป๋าฮื้อมีอัตราการตายเพิ่มสูงขึ้นมากจากอาการท้องบวมจากการติดเชื้อโปรโตซัวที่ยังไม่ทราบชนิดที่แน่นอน The effects of stocking Density and number of shelter on growth performance of Young Thai Abalone (Haliotis asinina Linne.) rearing under a semi-closed recirculating land-base system was evaluated for 6 months. In this experiment juvenile abalone with initial shell length 1.87 ± 1.9 cm and weight of 1.42 ± 0.56 g were reared in a combination of three densities; 100, 200 and 300 ind.m-1 in three different amounts of shelter; 1 and 2shelters were set. Density found to affect on growth of the abalone. Increase in shell length and biomass in abalone reared under low density (100 ind.m-1) was significantly higher than medium (200 ind.m-1) and high density (300 ind.m-1). In all conditions, amount of shelter did not show significant affect to growth rate of the abalone for the first 2 months. The growth rate was significantly higher at low densities while the amount of shelters had affected to growth of the abalone during the day of 61-90. Low survival rate after 4 months of the experiment caused from the swell of digestive tract infected from unidentified protozoa.