วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2529

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อการศึกษาและเปรียบเทียบความคิดเห็นของครูวิทยาศาสตร์ ที่มีเพศและประสบการณ์ในการสอนแตกต่างกัน เกี่ยวกับการแสดงพฤติกรรมของตนเองเพื่อพัฒนาเจตคติเชิงวิทยาศาสตร์ของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาในกรุงเทพมหานคร ตัวอย่างประชากรเป็นครูวิทยาศาสตร์ระดับมัธยมศึกษา ของโรงเรียนสังกัดกรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ ใน 5 เขตการศึกษา จำนวน 296 คน ผู้วิจัยได้สร้างแบบสอบถามด้วยตนอง แล้วส่งแบบสอบถามไปยังตัวอย่างประชากร นำข้อมูลมาวิเคราะห์โดยคำนวณค่ามัชฌิมเลขคณิต ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และทดสอบค่าที (t-test) ผลการวิจัยพบว่า 1.ครูวิทยาศาสตร์ มีความคิดเห็นว่าตนเองแสดงพฤติกรรมในห้องเรียนมากเกี่ยวกับการพัฒนาเจตคติเชิงวิทยาศาสตร์ของนักเรียนในด้านความมีเหตุมีผล ความเพียรพยายาม ความซื่อสัตย์และมีใจเป็นกลาง การพิจารณาสิ่งต่างๆอย่างรอบคอบก่อนตัดสินใจ และมีความคิดเห็นว่าแสดงพฤติกรรมปานกลางในด้านความอยากรู้อยากเห็น ความมีใจกว้าง ยอมรับฟังความคิดเห็นของผู้อื่น 2.ครูวิทยาศาสตร์ มีความคิดเห็นว่าตนเองแสดงพฤติกรรมนอกห้องเรียนมากเกี่ยวกับการพัฒนาเจตคติเชิงวิทยาศาสตร์ของนักเรียนในด้านความมีเหตุมีผล ความซื่อสัตย์ และมีใจเป็นกลาง การพิจารณาสิ่งต่างๆอย่างรอบคอบก่อนตัดสินใจ และมีความคิดเห็นว่าแสดงพฤติกรรมปานกลางในด้าน ความอยากรู้อยากเห็น ความเพียรพยายาม ความมีใจกว้าง ยอมรับฟังความคิดเห็นของผู้อื่น 3.ครูวิทยาศาสตร์ชายและหญิง มีความคิดเห็นเกี่ยวกับการแสดงพฤติกรรมของตนเองทั้งในห้องเรียนและนอกห้องเรียนเพื่อพัฒนาเจตคติเชิงวิทยาศาสตร์ของนักเรียนไม่แตกต่างกันที่ระดับความมีนัยสำคัญ .05 ครูวิทยาศาสตร์ที่มีประสบการณ์ในการสอนแตกต่างกัน มีความคิดเห็นเกี่ยวกับการแสดงพฤติกรรมของตนเองทั้งในห้องเรียนและนอกห้องเรียนเพื่อพัฒนาเจตคติเชิงวิทยาศาสตร์ของนักเรียนไม่แตกต่างกันที่ระดับความมีนัยสำคัญ .05