วิทยานิพนธ์ (วท.ม)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

งานวิจัยนี้ได้คัดเลือกราเอคโตไมคอร์ไรซาสายพันธุ์ที่ทนทานต่อโลหะหนัก ได้แก่ สังกะสี ทองแดง ตะกั่ว และแคดเมียม และศึกษาการเจริญของกล้าไม้ยางนาที่มีราเอคโตไมคอร์ไรซาในภาวะที่มีโลหะหนัก เพื่อใช้เป็นแนวทางสำหรับการปลูกสร้างสวนป่าในบริเวณที่ปนเปื้อนโลหะหนักใน อนาคต โดยราเอคโตไมคอร์ไรซาที่แยกได้จากแหล่งตามธรรมชาติของประเทศไทยอยู่ในกลุ่ม Gasteromycetes ประกอบด้วย 3 สกุล คือ Astraeus Pisolithus และ Scleroderma รวมทั้งหมด 43 ไอโซเลต เมื่อทดสอบการเจริญบนอาหารเลี้ยงเชื้อแข็ง modified Melin-Norkrans (MMN) pH 4.3 ที่ใส่ ZnSO₄, CuSO₄, Pb(NO₃)₂ และ CdSO₄เปรียบเทียบการเจริญโดยวัดเส้นผ่านศูนย์กลางของโคโลนีทุกสัปดาห์ และหาน้ำหนักแห้งของเส้นใยราเมื่อครบ 4 สัปดาห์ นำค่าน้ำหนักแห้งมาสร้างกราฟเพื่อหาค่าความเข้มข้นที่ยับยั้งการเจริญร้อยละ 50 (EC₅₀) พบว่า Scleroderma sp. ไอโซเลต Ssp42 มีค่า EC₅₀ ทนทานต่อ ZnSO₄ ที่ความเข้มข้น 7.5 มิลลิโมลาร์ Pisolithus sp. ไอโซเลต Psp32 มีค่า EC50 ทนทานต่อ CuSO4 ที่ความเข้มข้น 7.1 มิลลิโมลาร์ Pisolithus albus ไอโซเลต Pa33 มีค่า EC₅₀ ทนทานต่อ Pb(NO₃)₂ ที่ความเข้นข้น 5.8 มิลลิโมลาร์ และ Astraeus asiaticus ไอโซเลต Aa11 มีค่า EC50 ทนทานต่อ CdSO4 ที่ความเข้มข้น 0.047 มิลลิโมลาร์ จากนั้นทดสอบ การเจริญของกล้าไม้ยางนาร่วมกับราเอคโตไมคอร์ไรซาที่ผ่านการคัดเลือกในวัสดุ ปลูกที่ใส่โลหะหนัก พบว่าทุกชุดการทดลองไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญของการเจริญทุกด้าน ทั้งความสูงของลำต้น เส้นผ่านศูนย์กลางที่ระดับคอราก น้ำหนักสดและน้ำหนักแห้งของส่วนเหนือดิน (ลำต้นและใบ) และส่วนใต้ดิน (ราก) และไม่พบการติดเชื้อราเอคโตไมคอร์ไรซา ที่รากของกล้าไม้ยางนาทุกชุดการทดลอง