| ชื่อเรื่อง | : | ความสามารถในการทรงตัวของนักเรียนหญิง |
| นักวิจัย | : | นัยนา จันทร์ฉลอง |
| คำค้น | : | สมรรถภาพทางกาย |
| หน่วยงาน | : | จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย |
| ผู้ร่วมงาน | : | ศิลปชัย สุวรรณธาดา , จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.บัณฑิตวิทยาลัย |
| ปีพิมพ์ | : | 2524 |
| อ้างอิง | : | http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/17701 |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | The purpose of this study was to investigate the ability of dynamic and static balance of girl students who were 11-12, 14-15, and 17-18 years old. One hundred and fifty girl students Of Wat Rakeng School were used as the samples. They were divided into three equal groups of 11-12, 14-15, and17-18 years old. A stabilometer was used for testing the ability of static balance and the Johnson Stagger Jump Test was used for the ability of dynamic balance. The obtained data were then analyzed into means and standard deviation. The analysis of variance method was also used to determine the level of significance. It was found that: 1. The ability of static balance for the group of 11-12, 14-15, and 17018 years old was not significantly different at the .05 level. 2. The ability of dynamic balance for the group of 11-12, 14-15, and 17018 years old was significantly different at the .05 level. 2.1 The ability of dynamic balance for the group of 17-18 years old was better than the group of 11-12 years old. 2.2 The ability of dynamic balance for the group of 14-15 years old was better than the group of 11-12 years old. 2.3 The ability of dynamic balance for the group of 14-15 and 17-18 years old was not significantly different. การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสามารถในการทรงตัวในขณะที่ร่างกายเคลื่อนที่ และขณะที่ร่างกายอยู่กับที่ของนักเรียนหญิง 3 กลุ่มอายุ คือกลุ่มอายุ 11-12 ปี 14-15 ปี และ 17-18 ปี ตัวอย่างประชากรที่ใช้คือนักเรียนหญิงโรงเรียนสตรีวัดระฆัง โดยการสุ่มตัวอย่างออกมา 3 กลุ่ม ๆ ละ 50 คนเท่า ๆ กันตามระดับอายุคือ กลุ่มที่ 1 อายุ 11-12 ปี กลุ่มที่ 2 อายุ 14-15 ปีและกลุ่มที่ 3 อายุ 17-18 ปี ทำการทดสอบความสามารถในการทรงตัวขณะร่างกายอยู่กับที่ด้วยเครื่องมือวัดการทรงตัว และความสามารถในการทรงตัวขณะร่างกายเคลื่อนที่ด้วยแบบทดสอบกระโดดของจอห์นสัน นำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์หาค่า เฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และวิเคราะห์ความแปรปรวน ผลการวิจัยปรากฏว่า 1. ความความสามารถในการทรงตัวขณะร่างกายอยู่กับที่ของกลุ่มอายุ 11-12 ปี 14-15 ปี และ 17-18 ปีไม่แตกต่างกันที่ระดับความมีนัยสำคัญ .05 2. ความสามารถในการทรงตัวในขณะที่ร่างกายเคลื่อนที่ของกลุ่มอายุ 11-12 ปี 14-15 ปี และ 17-18 ปีแตกต่างกันที่ระดับความมีนัยสำคัญ .05 2.1 ความสามารถในการทรงตัวขณะร่างกายเคลื่อนที่ของกลุ่มอายุ 17-18 ปี ดีกว่ากลุ่มอายุ 11-12 ปี 2.2 ความสามารถในการทรงตัวขณะร่างกายเคลื่อนที่ของกลุ่มอายุ 14-15 ปี ดีกว่ากลุ่มอายุ 11-12 ปี 2.3 ความสามารถในการทรงตัวขณะร่างกายเคลื่อนที่ของกลุ่มอายุ 14-15 ปี กับกลุ่มอายุ 17-18 ปี ไม่แตกต่างกัน |
| บรรณานุกรม | : |
นัยนา จันทร์ฉลอง . (2524). ความสามารถในการทรงตัวของนักเรียนหญิง.
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. นัยนา จันทร์ฉลอง . 2524. "ความสามารถในการทรงตัวของนักเรียนหญิง".
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. นัยนา จันทร์ฉลอง . "ความสามารถในการทรงตัวของนักเรียนหญิง."
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2524. Print. นัยนา จันทร์ฉลอง . ความสามารถในการทรงตัวของนักเรียนหญิง. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2524.
|
