วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2524

การวิจัยนี้มีจุดประสงค์เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษาผู้ใหญ่แบบเบ็ดเสร็จระดับที่ 3 กับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 และหาสหสัมพันธ์พหุคูณระหว่างองค์ประกอบด้านเชาวน์ปัญญา ทัศนคติต่อสภาพแวดล้อมภายในห้องเรียน กับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนในวิชาคณิตศาสตร์ วิชาภาษาไทย และวิชาสังคมศึกษา กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ นักศึกษาผู้ใหญ่แบบเบ็ดเสร็จระดับที่ 3 ในเขตจังหวัดนครสวรรค์จำนวน 143 คนและนักเรียนชั้นประถมปีที่ 6 สังกัดสำนักกองการประถมศึกษาในเขตจังหวัดนครสวรรค์จำนวน 143 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลคือ แบบวัดเชาวน์ปัญญาชื่อ แอดวานซ์โปรเกรสซีพ เมทริซิส แบบสอบถามทัศนคติเกี่ยวกับสภาพแวดล้อมภายในห้องเรียน แบบสอบมาตรฐานวิชาคณิตศาสตร์ และวิชาภาษาไทย ของสำนักงานทดสอบทางการศึกษากรมสามัญ และวิชาสังคมศึกษาซึ่งผู้วิจัยสร้างขึ้น วิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่า มัชฌิมเลขคณิต ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ทดสอบความแตกต่างของสัดส่วนผู้ที่ได้คะแนนเชาวน์ปัญญาตั้งแต่ตำแหน่งเปอร์เซนไทล์ที่ 50 ขึ้นไป ทดสอบความแตกต่างของมัชฌิมเลขคณิต หาค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์พหุคูณผลการวิจัยพบว่า ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษาผู้ใหญ่แบบเบ็ดเสร็จระดับที่ 3 สูงกว่านักเรียนชั้นประถมปีที่ 6 ในวิชาคณิตศาสตร์ วิชาภาษาไทย และวิชาสังคมศึกษา อย่างมีนัยสำคัญที่ .01 การทำนายผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนในวิชาคณิตศาสตร์ วิชาภาษาไทย และวิชาสังคมศึกษา สำหรับนักเรียนชั้นประถมปีที่ 6 ตัวทำนายที่ดีที่สุดคือ ระดับเชาวน์ปัญญา สำหรับนักศึกษาผู้ใหญ่แบบเบ็ดเสร็จระดับที่ 3 ระดับเชาวน์ปัญญา เป็นตัวทำนายที่ดีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนในวิชาคณิตศาสตร์ และวิชาสังคมศึกษา ส่วนผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาภาษาไทยนั้น ตัวทำนายที่ดีคือระดับเชาวน์ปัญญาและทัศนคติต่อสภาพแวดล้อมภายในห้องเรียน