การผสมยางสองชนิดที่มีทั้งสภาพขั้วและระบบการคงรูปที่แตกต่างกันเช่นยางธรรมชาติและ ยางฟลูออโรคาร์บอนส่งผลให้เกิดความไม่เข้ากันและการแยกวัฏภาคในยางผสม ทำให้สมบัติเชิงกลของ ผลิตภัณฑ์มีค่าด้อยลง การดัดแปรทางเคมีผ่านปฏิกิริยากราฟต์โคพอลิเมอไรเซชันจึงเป็นวิธีที่เพิ่มความเข้า กันได้ในการผสมยางที่มีสมบัติต่างกันเข้าด้วยกัน มอนอเมอร์ที่มีฟลูออรีนที่ใช้ในการศึกษา คือ 2,2,2-ไตร ฟลูออโรเอทิลเมทาคริเลต และ 2,3,4,5,6-เพนตะฟลูออโรสไตรีนถูกกราฟต์ลงบนโครงสร้างของยาง ธรรมชาติผ่านปฏิกิริยากราฟต์โคพอลิเมอไรเซชันแบบอนุมูลอิสระทั้งในระบบหลอมผสมและระบบ สารละลายโดยใช้เบนโซอิลเปอร์ออกไซด์เป็นตัวริเริ่มปฏิกิริยา ศึกษาผลของกระบวนการกราฟต์ ความ เข้มข้นของสารริเริ่มปฏิกิริยาและมอนอเมอร์ อุณหภูมิ และระยะเวลาในการทำปฏิกิริยา พบว่า 2,2,2-ไตร ฟลูออโรเอทิลเมทาคริเลตสามารถกราฟต์ลงบนยางธรรมชาติในระบบหลอมผสมได้ดีกว่า 2,3,4,5,6-เพน ตะฟลูออโรสไตรีน โดยได้ยางธรรมชาติกราฟต์ภายหลังการสกัดร้อนซึ่งมีประสิทธิภาพการกราฟต์สูงสุดที่ ร้อยละ 1.34 และมีปริมาณพอลิเมอร์กราฟต์ 0.26 ส่วนในยางธรรมชาติ 100 ส่วน วิเคราะห์โครงสร้างของ ยางธรรมชาติกราฟต์ด้วยเทคนิคแอทเทนนูเอทโททัลรีเฟลกชันอินฟราเรดสเปกโตรสโคปี และนิวเคลียร์ แมกโนติกเรโซแนนซ์สเปกโตรสโคปี และวิเคราะห์อุณหภูมิคล้ายแก้วด้วยดิฟเฟอเรนเชียลสแกนนิงแคลอริ เมทรี ยางธรรมชาติกราฟต์ถูกนำไปประยุกต์ใช้เป็นสารเสริมความเข้ากันได้ในยางผสมของยางธรรมชาติ และยางฟลูออโรคาร์บอนที่อัตราส่วน 20/80 โดยน้ำหนัก พบว่าการเติมยางธรรมชาติกราฟต์ 15 ส่วนในยาง ผสม 100 ส่วน ทำให้ได้ยางผสมที่ได้มีสมบัติเชิงกลดีที่สุดโดยมีความต้านต่อแรงดึง 9.93 เมกะปาสคาล ซึ่ง สูงกว่ายางผสมที่ไม่เติมยางกราฟต์ 5.31 เท่า (1.87 เมกะปาสคาล) แสดงว่าการเติมยางกราฟต์ส่งเสริมให้ ยางผสมมีความเข้ากันได้ระหว่างวัฏภาคยางมากขึ้น The blending of two elastomers with different polarities and vulcanization systems such as natural rubber (NR) and fluoroelastomers (FKM) leads the incompatibility and phase separation resulting to poor mechanical properties of finishing products. The chemical modification via graft copolymerization is the technique to increase the compatibility of the blends containing rubbers with dissimilar properties. The fluorine containing monomers used for grafting onto NR backbone were 2,2,2-trifluoroethyl methacrylate (TFEM) and 2,3,4,5,6-pentafluorostyrene (PFS) via free radical graft copolymerization carried out by both of melt-mixing and solution-grafing processes initiated by benzoyl peroxide (BPO). The grafting properties were investigated as functions of grafting process, initiator and monomer concentration, reaction temperature and time. The results indicated that TFEM had higher efficiency for grafting on NR by melt-mixing process than PFS. The obtained graft NR (GNR) after soxhlet extraction reached the maximum level of grafting efficiency as 1.34 % with 0.26 phr of grafted poly(TFEM) (PTFEM). The structure of graft copolymer was analyzed by using attenuated total reflectance-Fourier transform infrared spectroscopy (ATR-FTIR) and nuclear magnetic resonance spectroscopy (NMR). The glass transition temperature of samples was also characterized by differential scanning calorimetry (DSC). The GNR was then applied as the compatibilizer for NR/fluoroelastomer (FKM) vulcanizates (20/80 (w/w)). The addition of 15 phr of GNR yielded the maximum tensile strength of the vulcanizate as 9.93 MPa, which was 5.31 times higher than that of incompatibilized one (1.87 MPa). This implied that GNR promoted the more compatibility between the rubberic constituent phases in the vulcanizates.