วิทยานิพนธ์ (นศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2526

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ที่จะศึกษาเกี่ยวกับการสื่อสารในชนบท: ศึกษาเฉพาะกรณีการเรียนทางวิทยุและไปรษณีย์ในรายการวิชา “สร้างเสริมประสบการณ์ชีวิต 1” ของศูนย์การศึกษานอกโรงเรียนภาคเหนือ ซึ่งสุ่มประชากรตัวอย่างมาทำการศึกษาเฉพาะผู้เรียนหลักสูตรการศึกษาผู้ใหญ่แบบเบ็ดเสร็จระดับ 3 ทางวิทยุและไปรษณีย์และกลุ่มผู้ไม่ได้เรียนทางวิทยุและไปรษณีย์จำนวน 120 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลคือ แบบสอบถาม ส่วนการวิเคราะห์ข้อมูลใช้ค่าร้อยละ (percentage) ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน (Pearson Product - Moment Correlation Coefficient) และเปรียบเทียบความแตกต่างด้านความรู้ระหว่างกลุ่มผู้เรียนทางวิทยุไปรษณีย์และกลุ่มผู้ไม่ได้เรียนทางวิทยุและไปรษณีย์ โดยวิธีการเปรียบเทียบคะแนนเฉลี่ยร้อยละ และหาค่า t-test ซึ่งประมวลผลโดยใช้คอมพิวเตอร์ในโปรแกรมสำเร็จรูปทางสังคมศาสตร์ (Statistical Package for The Social Science = SPSS) ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. กลุ่มผู้ที่เรียนทางวิทยุและไปรษณีย์และผู้ไม่เรียน ว.ปณ. ไม่มีความแตกต่างกันในความรู้ในวิชา “สร้างเสริมประสบการณ์ชีวิต 1” 2. ผู้ที่เรียนทางวิทยุและไปรษณีย์และผู้ไม่เรียนทาง ว.ปณ. มีการนำความรู้ไปใช้แตกต่างกันกล่าวคือ ผู้ที่เรียนมีการนำความรู้ไปใช้มากกว่าผู้ไม่ได้เรียน 3. การเปิดรับวิทยุของกลุ่มผู้เรียนทางวิทยุและไปรษณีย์มีความสัมพันธ์กับความรู้วิชาสร้างเสริมประสบการณ์ชีวิต 1 โดยมีค่าสหสัมพันธ์ 0.226 ที่ระดับนัยสำคัญ 0.05 4. การเปิดรับวิทยุของกลุ่มผู้เรียนมีความสัมพันธ์กับการนำความรู้ไปใช้โดยมีค่าสหสัมพันธ์ 0.270 ที่ระดับนัยสำคัญ 0.01