วิทยานิพนธ์ (น.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

ศึกษาอนุสัญญาสากลไปรษณีย์และพิธีสารต่อท้าย ค.ศ. 2008 โดยเป็นการวิเคราะห์ถึงกรณีการเป็นภาคีของประเทศไทย เพื่อเป็นแนวทางในการปรับปรุงกฎหมาย และกลไกในการดูแลและควบคุมบริการไปรษณีย์ให้มีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น จาการศึกษาพบว่า อนุสัญญาสากลไปรษณีย์และพิธีสารต่อท้าย ค.ศ. 2008 เป็นเครื่องมือสำคัญในการกำหนดหลักเกณฑ์การให้บริการไปรษณีย์ระหว่างประเทศ โดยมีหลักการเพิ่มเติมในสามเรื่องคือ การเพิ่มความคุ้มครองแก่ผู้ใช้บริการและพนักงานไปรษณีย์ การต่อต้านการใช้ช่องทางไปรษณีย์ในการส่งสิ่งผิดกฎหมาย และการนำเทคโนโลยีมาใช้ในการอำนวยความสะดวกให้แก่ผู้ใช้บริการ นอกจากนี้ยังพบว่ากฎหมายว่าด้วยไปรษณีย์ของประเทศไทยที่ใช้บังคับอยู่ในปัจจุบัน ได้แก่ พระราชบัญญัติไปรษณีย์ พ.ศ. 2477 และไปรษณีย์นิเทศ พ.ศ. 2553 ยังมีข้อบกพร่องที่จำต้องได้รับการปรับปรุงให้สอดคล้องกับหลักการของอนุสัญญาดังกล่าวอยู่พอสมควร ผู้เขียนได้เสนอกลไกในการแก้ไขปัญหาที่สำคัญ โดยประเทศไทยสมควรนำหลักการเพิ่มเติมของอนุสัญญาสากลไปรษณีย์และพิธีสารต่อท้าย ค.ศ. 2008 ในสามเรื่องดังกล่าวข้างต้นมาเป็นแนวทางในการปรับปรุงกฎหมาย และกลไกต่างๆ เกี่ยวกับบริการไปรษณีย์ของประเทศไทย เพื่อให้ความร่วมมือระหว่างประเทศในการให้บริการไปรษณีย์เป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ