วิทยานิพนธ์ (ร.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2526

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ที่จะศึกษาบุคลิกภาพทางการเมืองของนักศึกษาครูในวิทยาลัยครูกลุ่มนครหลวง โดยมีตัวแปรที่นำมาพิจารณาในการศึกษา คือ ระดับชั้นปี กลุ่มวิชาเอก เพศ และ ประสบการณ์การรับราชการ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาได้แก่ นักศึกษาครูในวิทยาลัยครูกลุ่มนครหลวงทั้ง 6 แห่ง จำนวน 707 คน การวิจัยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือเก็บรวบรวมข้อมูล แล้วจึงทำการวิเคราะห์ข้อมูลด้วยวิธีการทางสถิติ คือ ทดสอบไค สแควร์ และวิเคราะห์ความแปรปรวน ผลการวิเคราะห์ข้อมูลแสดงในรูปของตารางประกอบคำอธิบาย ผลการวิจัยพบว่า 1. นักศึกษาครูมีบุคลิกภาพทางการเมืองแบบประชาธิปไตยมากกว่าแบบอำนาจนิยม แต่มีข้อที่น่าสังเกต คือ นักศึกษาครูร้อยละ 49.4 มีบุคลิกภาพแบบสับสน คือ ลังเลและขัดแย้งในตัวเอง 2. มีความแตกต่างระหว่างบุคลิกภาพทางการเมืองของนักศึกษาครูชั้นปีที่ 2 และชั้นปีที่ 3 กับชั้นปีที่ 4 คือ ชั้นปีที่ 4 มีบุคลิกภาพทางการเมืองแบบประชาธิปไตยมากกว่าชั้นปีที่ 2 และชั้นปีที่ 3 ส่วนคู่อื่นๆนั้นไม่สามารถยืนยันความแตกต่างได้ 3. ไม่สามารถยืนยันความแตกต่างระหว่างบุคลิกภาพทางการเมืองของนักศึกษาครูที่เรียนในกลุ่มวิชาเอกที่แตกต่างกัน 4. มีความแตกต่างระหว่างบุคลิกภาพทางการเมืองของนักศึกษาครูชายกับนักศึกษาครูหญิง คือ นักศึกษาครูหญิงมีบุคลิกภาพทางการเมืองแบบประชาธิปไตยมากกว่านักศึกษาครูชาย หรืออาจกล่าวได้ว่านักศึกษาครูชายมีบุคลิกภาพทางการเมืองแบบอำนาจนิยมมากกว่านักศึกษาครูหญิง 5. ไม่สามารถยืนยันความแตกต่างระหว่างบุคลิกภาพทางการเมืองของนักศึกษาครูที่เคยรับราชการกับนักศึกษาครูที่ยังไม่เคยรับราชการ โดยสรุปบุคลิกภาพทางการเมืองของนักศึกษาครูในวิทยาลัยครูกลุ่มนครหลวงมีแนวโน้มไปในทางประชาธิปไตยมากกว่าอำนาจนิยม ซึ่งน่าจะเป็นประโยชน์ต่อการพัฒนาการเมืองในระบอบประชาธิปไตย อย่างไรก็ตาม ยังมีนักศึกษาครูอีกประมาณครึ่งหนึ่งที่มีบุคลิกภาพทางการเมืองแบบสับสน ดังนั้น วิทยาลัยครูจึงควรให้ความสนใจต่อการพัฒนาบุคลิกภาพของนักศึกษาครูให้เป็นแบบประชาธิปไตยมากยิ่งขึ้น