พริกไทยดำ (P. nigrum) และองค์ประกอบหลักพิเพอรีน จัดเป็นสมุนไพรที่ใช้กันใน ครัวเรือนและมีสรรพคุณมากมายตามตำรับยาโบราณ นับเป็นต้นแบบที่น่าสนใจในการพัฒนา เป็นยาต้านจุลชีพในยุคที่พบปัญหาการดื้อยามากขึ้น ดังนั้นงานวิจัยนี้จึงมีจุดประสงค์เพื่อศึกษา ฤทธิ์ของสารสกัดจากพริกไทยดำ พิเพอรีน และอนุพันธ์ของพิเพอรีนที่ได้จากการสังเคราะห์โดย มีการปรับเปลี่ยนโครงสร้างที่ side chain และความยาวของพันธะคู่จำนวน 16 ชนิด ในการ ยับยั้งการเจริญเติบโตของแบคทีเรีย (S. aureus, E. faecalis, B. cereus, E. coli, Salmonella spp., Vibrio spp. และ P. aeruginosa) ยีสต์ (C. albicans และ C. neoformans) มาลาเรีย (P. falciparum K1) โปรโตซัวในลำไส้ (B. homonis) และไวรัสผ่านการหลั่งแอนติเจนบนผิวไวรัสตับ อักเสบบีของเซลล์ติดเชื้อไวรัส PLC/PRF/5 จากการทดลองพบว่าสารสมุนไพรเหล่านี้มีแนวโน้ม ที่จะออกฤทธิ์ได้ดีต่อมาลาเรียและเซลล์ติดเชื้อไวรัส ซึ่งสารสกัดพริกไทยดำด้วยเมธานอล (AB- 14) และ อนุพันธ์ของพิเพอรีน AB-8 ที่ความเข้มข้น 50 μg/ml สามารถยับยั้งการเจริญของเชื้อ มาเลเรียฟัลซิปารัมได้สูงสุดถึงร้อยละ 79.5 และ 78.5 ตามลำดับ ด้วยค่า IC50 เท่ากับ 0.41 และ 0.29 μg/ml ตามลำดับ สารที่ออกฤทธิ์นี้จัดเป็นสารที่มีขั้วปานกลางและเป็นหมู่เอไมด์ที่มีพันธะคู่ ต่างจากสารที่ออกฤทธิ์ได้ดีในการยับยั้งการสร้าง ß-haematin ของมาเลเรียซึ่งเป็นสารที่มีขั้วสูง และมีหมู่คาร์บอกซิลิกแอซิด คือสารสกัดพริกไทยดำด้วยน้ำ (AB-13) และ อนุพันธ์ AB-7 นอกจากนี้สารสกัดพริกไทยดำด้วยเมธานอล (AB-14) และด้วย CH2Cl2 (AB-17) มีแนวโน้มที่จะ ให้ผลดีในการยับยั้งการหลั่งแอนติเจนบนผิวไวรัสตับอักเสบบีของเซลล์ติดเชื้อไวรัส แม้ว่าจะไม่ พบฤทธิ์การยับยั้งแบคทีเรีย ยีสต์และโปรโตซัวในลำไส้ แต่เมื่อทดสอบการใช้ยาร่วมกันกลับ พบว่าพิเพอรีนสามารถเสริมฤทธิ์ยา ciprofloxacin โดยลดค่า MIC ของ S. aureus ลงสองเท่า ดังนั้นนอกจากการศึกษาในเชิงโครงสร้างและกลไกการออกฤทธิ์ยับยั้งจุลชีพแล้ว การพัฒนาสาร สมุนไพรเพื่อใช้เสริมฤทธิ์กับยารักษาในปัจจุบันอาจช่วยลดปัญหาการดื้อยาอีกทางหนึ่ง Based on folkloric use, black pepper (Piper nigrum) and its major compound, piperine, are attractive sources to be explored for new antimicrobial substances during drug resistance era. To study antimicrobial effects against bacteria (S. aureus, E. faecalis, B. cereus, E. coli, Salmonella spp., Vibrio spp. and P. aeruginosa), yeasts (C. neoformans and C.albicans), malaria (P. falciparum K1), intestinal protozoa (B. hominis) and HBs antigen expressed cell line (PLC/PRF/5), 16 compounds including black pepper extracts, piperine and piperine analogues by alter side chain and vary the number of double bond were determined. These compounds showed the tendency against malaria and HBs antigen expressed cell line. The methanol extract (AB-14) and piperine analogue (AB-8) showed the highest % inhibition of malaria growth (79.5% and 78.5%, respectively) at 50 μg/ml drug concentration and have IC50 of 0.41 and 0.29 μg/ml, respectively. The effective compounds for malaria inhibition were medium in polar and contained amide group with double bond which were different from the effective compounds for ß-haematin formation inhibition; the water extract (AB-13, high polar) and piperine analogue (AB-7, carboxylic acid group). In addition, AB-14 (water extract) and AB-17 (CH2Cl2 extract) also showed the potential inhibition of HBs antigen expression on PLC/PRF/5. Although no antibacterial, anti-yeast and anti-intestinal protozoa effects have been observed, but the combination of ciprofloxacin with piperine was effective in reducing two folds of MIC for only S. aureus. Further studies focused on active structure, mechanism of action and drug combination may increase the potential of black pepper and its compounds for infectious disease treatment and reducing of drug resistance.