เราได้ตรวจสอบแบบจำลองการเร่งออกของเอกภพและความโน้มถ่วงทางเลือก โดยจำแนกประเด็นในการศึกษาเป็น (1) จักรวาลวิทยาแบบกฎกำลังแฟนธอมได้รับการตรวจสอบด้วยผลการสังเกตการณ์โดยรังสีคอสมิกไมโครเวฟพื้น หลัง (CMB), การแกว่งเชิงนาทศาสตร์ของแบริออน (BAO) และข้อมูลจากกล้องฮับเบิล (H0) เราหาเลขชี้กำลังใน การขยายตัวและอายุของเอกภพที่จะเกิด Big Rip เราพบว่าสัมประสิทธิ์สมการภาวะของพลังงานมืดมีค่าเป็น -1.153 โดยมีพฤติกรรมลู่เข้า แต่ความหนาแน่นและความดันของพลังงานมืดนั้นลู่ออก (2) เราได้พิจารณาแบบจำลองความ โน้มถ่วงแบบ Eddington-Born-Infeld (EBI) โดยไม่ได้ให้มีค่าคงที่ของจักรวาล สนามยังผล EBI ให้พฤติกรรมที่แทน บทบาทของสสารมืดและพลังงานมืด เราได้ศึกษายุคโดดเด่นของสสารและพลังงานชนิดต่างๆในแบบจำลองนี้ และ เปรียบเทียบผลกับแบบจำลอง ΛCDM โดยใช้ข้อมูลจากการสังเกตการณ์ซูเปอร์โนวา WMAP7 และ BAO สนาม EBI ไม่อาจให้ผลสอดคล้องกับการสังเกตการณ์ได้เมื่อเปรียบเทียบกับแบบจำลองΛCDM ซึ่งนำไปสู่ความจำเป็นที่ ต้องมีการขยายความแบบจำลองนี้ โดยเราได้เพิ่มแนวคิดเรื่องความโน้มถ่วงแบบ para-ferro และการเปลี่ยนวัฏภาค อันดับสองในแบบจำลองนี้ (3) เราได้ทดสอบเอกภพแบบปิดที่ระยะปลายอายุขัยโดยให้ขยายตัวแบบกฎกำลังโดยใช้ ข้อมูลผสมกันของ WMAP5+BAO+SNIa เทียบเคียงกับ WMAP5 และกับ WMAP7 โดยเราได้ให้มีการสลายตัวจาก สสารมืดไปเป็นพลังงานมืดได้ เราได้พบว่าฟังก์ชัน mass potential ของพจน์ลากรางเจียนที่มีอันตรกิริยากันนั้นเป็น ฟังก์ชัน exponential แบบลดลง โดยตั้งแต่เรดชิฟท์ z < 0.5 เราได้พบว่าค่าเลขยกกำลังของการขยายตัวมีค่าเป็น 0.99 ± 0.02 (WMAP7+BAO+H0) และเป็น 0.99 ± 0.04 (WMAP7) เราได้ทราบว่าจักรวาลวิทยาแบบกฎกำลังที่มี สนามสเกลาร์แบบคาโนนิคัลนั้นให้ค่าสัมประสิทธิ์สมการภาวะไม่สอดคล้องกับการสังเกตการณ์ อย่างไรก็ดีการขยาย ตัวแบบกฎกำลังนั้นยังคงเป็นไปได้ (4) เราพิจารณาเอกภพที่มีสสารฝุ่นที่ขับเคลื่อนโดยสนามเตคีออนในยุคปลาย อายุขัย เราพบว่าค่าของสมการภาวะนั้นไม่ขึ้นกับชนิดของสนามสเกลาร์ว่าจะเป็นเตคีออนหรือเป็นคาโนนิคัลหากแต่ ขึ้นกับฟังก์ชันการขยายตัวเท่านั้น อย่างไรก็ตามรูปแบบของศักย์และผลเฉลยสนามสเกลาร์นั้นแตกต่างกันในกรณี สนามเตคีออนและสนามคาโนนิคัล แบบจำลองเตคีออนแบบไม่เป็นแฟนธอมนั้นให่้ค่าสัมประสิทธิ์สมการภาวะไม่ สอดคล้องกับผลการสังเกตการณ์ เราได้ล้มล้างแบบจำลองนี้ในงานวิจัยนี้ อย่างไรก็ดีจักรวาลวิทยาแบบกฎกำลังที่ เป็นแฟนธอมยังคงให้ค่าประสิทธิ์สมการภาวะที่สอดคล้องกับการสังเกตการณ์ เราพบว่าเลขยกกำลังในการขยายตัว แบบกฎกำลังแฟนธอมβจะต้องมีค่าน้อยกว่า -6 จึงจะสอดคล้องกับการสังเกตกการณ์ ค่าความชันของศักย์(ไร้มิติ ของหน่วย) ในปัจจุบันมีค่าประมาณ 1.5 ซึ่งสามารถลดรูปเป็นศักย์แบบกฎกำลังสองผกผันได้ในลิมิตที่พารามิเตอร์ ความหนาแน่นลู่สู่ค่าศูนย์ -