ผลพลอยได้จากโครงการการศึกษา เรื่อง ภูมิปัญญาทักษิณจากวรรณกรรมและพฤติกรรมที่ไม่ได้คาดหวังไว้ก่อน คือ การค้นพบวรรณกรรมเรื่อง “พระปมมัตถ์ คำกาพย์” อันเป็นเพชรเม็ดงามเม็ดหนึ่งที่ฝังซ่อนอยู่ในกองซากวรรณกรรมท้องถิ่นภาคใต้มานานร่วม 160 ปีเป็นอย่างน้อย ผลพลอยได้อันนี้น่าจะเป็นคุณูปการช่วยเขยื้อนวิถีและพลังการศึกษาวรรณกรรมท้องถิ่นและวรรณคดีของชาติ ทั้งในเชิงพินิจ การวิจักษณ์ การวิจารณ์ และการเปรียบเทียบให้ขยับขับเคลื่อนเพิ่มคุณค่าขึ้นทุกมิติ ทั้งนี้เพราะคุณค่าของเรื่องพระปรมัตถ์ คำกาพย์ จะช่วยลบล้างภาพเก่า ๆ ที่นักบริโภค และนักผลิตวรรณกรรมรุ่นใหม่มักด่วนทึกทักเอาว่าวรรณกรรมท้องถิ่นล้วนประดาษ แล้วเชื่อมโยงไปถึงการตีราคาวัฒนธรรมพื้นบ้านแขนงอื่น ๆ บรรดามีว่าล้วนเป็นเพียง “หม้อน้ำมนต์” ขนาดมหึมา ทั้ง ๆ ที่สิ่งเหล่านั้นมีส่วนของความเป็น “หม้อยา” อันอุดมด้วยสรรพคุณ สามารถสมานเยียวยา และ/หรือ บำรุง ปรุงแต่ง ทั้งสังขารและจิตวิญญาณของสังคมผู้เป็นเจ้าของวัฒนธรรมเหล่านั้น ตลอดถึงสังคมอื่น ๆ นานัปการ ดังนั้น เรื่อง เปิดปกบุดขาว สาวดูผู้หลวก: มองผ่านวรรณกรรม เรื่อง พระปรมัตถ์ คำกาพย์ ชิ้นนี้ถือเสมือนของชำร่วย หรือของแถม ที่หัวหน้าโครงการการศึกษาภูมิปัญญาจากวรรณกรรมและพฤติกรรม ร่วมกับ สกว. แถมพกให้แก่กัลยาณมิตรของโครงการนี้ ด้วยความภาคภูมิใจอย่างยิ่ง