วิทยานิพนธ์ (นศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

ศึกษาการนำเสนอเนื้อหาเกี่ยวกับความเสี่ยงและอันตรายของความไม่ปลอดภัยของอาหารในหนังสือพิมพ์ กับการรับรู้และปฏิกิริยาของประชาชนในกรุงเทพมหานคร โดยใช้ระเบียบวิธีการวิจัยเชิงคุณภาพและปริมาณ โดยอาศัยวิธีการศึกษาวิเคราะห์สาระในเนื้อหาเกี่ยวกับความเสี่ยงและอันตราย ของความไม่ปลอดภัยของอาหารที่หนังสือพิมพ์ไทยรายวันนำเสนอ ใช้วิธีการสัมภาษณ์เชิงลึกผู้ที่เกี่ยวข้อง และศึกษาปฏิกิริยาของผู้รับข่าวโดยการใช้แบบสอบถามและสอบถามความคิดเห็น จากผลการวิจัยของการนำเสนอเนื้อหาเกี่ยวกับความเสี่ยงและอันตราย ของความไม่ปลอดภัยของอาหารในหนังสือพิมพ์ จะเห็นได้ว่า หนังสือพิมพ์ไม่ค่อยให้ความสำคัญกับการนำเสนอเนื้อหาประเภทดังกล่าว ดังจะเห็นได้จากตำแหน่งของเนื้อหาซึ่งอยู่ด้านในของหนังสือพิมพ์ อาจไม่เป็นที่พบเห็นได้ง่าย อีกทั้งจำนวนเนื้อหาที่พบยังมีจำนวนน้อย ส่วนแหล่งที่มาของเนื้อหาส่วนใหญ่จะมีการนำเสนอ เมื่อหน่วยงานราชการหรือหน่วยงานที่เกี่ยวข้องออกมาเตือนภัยหรือออกมาตรการควบคุม หรือมีการรายงานเหตุการณ์ที่มีผู้บริโภคประสบเหตุ หรือมีคดีความซึ่งมีการนำเสนอโดยรวมตามข้อเท็จจริงเป็นครั้งคราวและไม่ต่อเนื่อง และการนำเสนอเนื้อหาที่ส่งผลต่อประชาชน เช่น แนวทางการป้องกันหรือในด้านความรุนแรงของความเสี่ยงนั้นมีปริมาณน้อย สำหรับสาเหตุของอันตรายในอาหารที่พบส่วนใหญ่นั้น เกิดเนื่องจากมนุษย์เป็นผู้กระทำเอง เป็นความเห็นแก่ตัวและความประมาท และอาหารที่พบว่าเป็นอันตรายนั้น ส่วนใหญ่เป็นอาหารที่ใกล้ตัวและบริโภคกันโดยทั่วไปในชีวิตประจำวัน ในส่วนของการรับรู้และปฏิกิริยาต่อเนื้อหาของผู้บริโภคนั้น จากการสอบถามความคิดเห็นของผู้บริโภคพบว่า ประชาชนส่วนใหญ่มองว่าสำคัญ แต่ก็ไม่ได้ให้ความสำคัญถึงกับเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมเนื่องจากมองว่าเป็นเรื่องที่เปลี่ยนแปลงได้ยาก จากข้อจำกัดต่างๆ ที่ต้องใช้ชีวิตในสังคมเมือง กล่าวโดยสรุป จะเห็นได้ว่า สื่อควรให้ความสำคัญแก่การนำเสนอเนื้อหาประเภทนี้ให้มากขึ้น และนำเสนออย่างต่อเนื่อง เพื่อกระตุ้นให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ผู้ผลิต และผู้บริโภค หันมาตระหนักถึงความเสี่ยงและอันตรายของความไม่ปลอดภัยของอาหารมากขึ้น