วิทยานิพนธ์ (วท.ม)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

ศึกษาการสังเคราะห์ 1,2-โพรเพนไดออลจากกลีเซอรอลในภาวะกรด ด้วยเทคนิคเคมีไฟฟ้าในเครื่องปฏิกรณ์เคมีไฟฟ้าชนิดไม่มีแผ่นกั้นที่ความดันบรรยากาศ โดยตัวแปรที่ศึกษา ได้แก่ ผลของชนิดขั้วไฟฟ้า ความเข้มกระแสไฟฟ้า (2.12-8.40 แอมแปร์) ความเข้มข้นของสารอิเล็กโทรไลต์ร่วม (0-3.5% โดยน้ำหนักต่อปริมาตร) ความเป็น กรด-เบสเริ่มต้น (0.5-2) ความเข้มข้นของสารเติมแต่ง (0-2.5% โดยน้ำหนักต่อปริมาตร) และอุณหภูมิ (32-70℃) พบว่าการใช้ขั้วไทเทเนียมเคลือบรูทีเนียมออกไซด์ เป็นขั้วแอโนดและใช้ขั้วแพลทินัมเป็นขั้วแคโทดทำให้ร้อยละผลได้ของ 1,2-โพรเพนไดออล มากกว่าเมื่อเปรียบเทียบกับขั้วไฟฟ้าชนิดอื่น โดยการเพิ่มความเข้มกระแสไฟฟ้าจะทำให้ ร้อยละผลได้ของ 1,2-โพรเพนไดออลเพิ่มขึ้น ในขณะที่การใช้ความเข้มข้นของสารอิเล็กโทรไลต์ร่วม มากกว่า 1.5% โดยน้ำหนักต่อปริมาตรมีผลเพียงเล็กน้อยต่อร้อยละผลได้ของ 1,2- โพรเพนไดออล ส่วนความเป็นกรด-เบสเริ่มต้นที่ลดลงจะทำให้ร้อยละผลได้ของ 1,2-โพรเพนไดออล เพิ่มขึ้น และการใส่สารเติมแต่งในระบบไม่ทำให้ร้อยละผลได้ของ 1,2-โพรเพนไดออลเพิ่มขึ้น นอกจากนี้การเพิ่มอุณหภูมิในการทำปฏิกิริยาจะทำให้ร้อยละผลได้ของ 1,2-โพรเพนไดออล เพิ่มขึ้น