| ชื่อเรื่อง | : | ประสิทธิภาพของโครงเนื้อเยื่อสังเคราะห์จากสารสกัดผิวหนังผสมผงกระดูกในการหายของแผลกะโหลกหนู |
| นักวิจัย | : | อดิศร หาญวรวงศ์ |
| คำค้น | : | วิศวกรรมเนื้อเยื่อ , เนื้อเยื่อสังเคราะห์ , กระดูก -- สรีรวิทยา , วัสดุทางการแพทย์ |
| หน่วยงาน | : | จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย |
| ผู้ร่วมงาน | : | ถนอม บรรณประเสริฐ , จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. คณะแพทยศาสตร์ |
| ปีพิมพ์ | : | 2552 |
| อ้างอิง | : | http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/16428 |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552 วัตถุประสงค์: ศึกษาถึงประสิทธิภาพของโครงเนื้อเยื่อสังเคราะห์จากสารสกัดผิวหนังผสมผงกระดูก ซึ่งเป็นวัสดุโพลิเมอร์ธรรมชาติในการหายของแผลกะโหลกหนู โดยประเมินผลประสิทธิภาพของโครงเนื้อเยื่อสังเคราะห์ด้วยภาพถ่ายเอ็กซ์เรย์คอมพิวเตอร์โดยดูจากบริเวณทึบแสง และการเกิดเนื้อเยื่อกระดูกใหม่จากภาพทางจุลกายวิภาคศาสตร์ วัสดุและวิธีการ: นำสารสกัดจากผิวหนัง สารสกัดจากผิวหนังผสมผงกระดูก คอลลาเจนชนิดที่หนึ่งจากวัว คอลลาเจนชนิดที่หนึ่งจากวัวผสมผงกระดูกมาขึ้นรูป แล้วนำไปฝังในแผลขนาด 5 มิลลิเมตรที่กะโหลกศีรษะของหนูวิสต้าร์ เพศเมีย อายุ 12-14 อาทิตย์ จำนวน 24 ตัว โดยแบ่งเป็น 6 กลุ่มๆ ละ 4 ตัว คือ กลุ่มจากสารสกัดจากผิวหนัง สารสกัดจากผิวหนังผสมผงกระดูก คอลลาเจนชนิดที่หนึ่งจากวัว คอลลาเจนชนิดที่หนึ่งจากวัวผสมผงกระดูก และผลิตภัณฑ์คอลลาเจนที่ขายในท้องตลาด (CollaPlug®) และกลุ่มสุดท้ายปล่อยให้เกิดการหายของแผลตามธรรมชาติ สิบสองสัปดาห์หลังจากการฝังชิ้นงาน หนูทั้งหมดถูกนำมาทำการุญฆาต แล้วตัดกะโหลกศีรษะมาเปรียบเทียบการหายของแผลกระดูกทางภาพรังสีดัวยเครื่องเอ็กซเรย์คอมพิวเตอร์ และตรวจเนื้อเยื่อทางจุลกายวิภาคศาสตร์ด้วยการย้อม H&E เพื่อตรวจหาการเกิดเนื้อเยื่อกระดูกใหม่ ผลการศึกษา: เมื่อเปรียบเทียบความแตกต่างของความทึบแสงที่บริเวณกะโหลกศีรษะหนู จากภาพรังสีทั้งที่บริเวณขอบแผลและกลางแผลของกลุ่มสารสกัดจากผิวหนัง และกลุ่มสารสกัดจากผิวหนังที่ผสมผงกระดูกพบว่า ไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับความเชื่อมั่น 95% ที่บริเวณขอบแผล (p=0.429) และที่บริเวณกลางแผล(p=0.143) แต่เมื่อเปรียบเทียบการสร้างเนื้อเยื่อกระดูกใหม่ทางจุลกายวิภาคศาสตร์ ของกลุ่มที่ฝังชิ้นงานที่ทำจากสารสกัดจากผิวหนังกับกลุ่มอื่นๆ ยกเว้นกลุ่มสารสกัดผิวหนังผสมผงกระดูก พบว่า กลุ่มสารสกัดจากผิวหนังมีการสร้างกระดูกใหม่มากกว่าอย่างมีนัยสำคัญ (p<0.05) อย่างไรก็ตามเมื่อนำมาเปรียบเทียบกับกลุ่มสารสกัดผิวหนังผสมผงกระดูก กลับพบว่าไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญ (p=0.143) และไม่พบการสร้างเนื้อเยื่อกระดูกทดแทนเต็มรอยวิการเลย สรุป: โครงเนื้อเยื่อสังเคราะห์ที่ขึ้นรูปจากสารสกัดจากผิวหนังและสารสกัดผิวหนังผสมกระดูก ต่างก็มีคุณสมบัติที่ดีในการสร้างเนื้อเยื่อกระดูกใหม่ เมื่อเปรียบเทียบกับกลุ่มอื่นๆ อย่างไรก็ตามกระดูกที่เติมลงไปไม่ได้มีส่วนช่วยให้เกิดการสร้างเนื้อเยื่อกระดูกใหม่ที่ดีกว่า การใช้สารสดักจากผิวหนังแต่เพียงอย่างเดียว |
| บรรณานุกรม | : |
อดิศร หาญวรวงศ์ . (2552). ประสิทธิภาพของโครงเนื้อเยื่อสังเคราะห์จากสารสกัดผิวหนังผสมผงกระดูกในการหายของแผลกะโหลกหนู.
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. อดิศร หาญวรวงศ์ . 2552. "ประสิทธิภาพของโครงเนื้อเยื่อสังเคราะห์จากสารสกัดผิวหนังผสมผงกระดูกในการหายของแผลกะโหลกหนู".
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. อดิศร หาญวรวงศ์ . "ประสิทธิภาพของโครงเนื้อเยื่อสังเคราะห์จากสารสกัดผิวหนังผสมผงกระดูกในการหายของแผลกะโหลกหนู."
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552. Print. อดิศร หาญวรวงศ์ . ประสิทธิภาพของโครงเนื้อเยื่อสังเคราะห์จากสารสกัดผิวหนังผสมผงกระดูกในการหายของแผลกะโหลกหนู. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2552.
|
