วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

งานวิจัยนี้ ได้ทำการศึกษาผลของการกำจัดเตตระไซยาโนนิกเกิลเลต และเฮกซะไซยาโนโคบอลเตต ในน้ำเสียสังเคราะห์ โดยการออกซิเดชันด้วยเฟอร์เรต การทดลองจะทดลองกับน้ำเสียสังเคราะห์เตตระไซยาโนนิกเกิลเลต และน้ำเสียสังเคราะห์ที่ผสมกันระหว่างเตตระไซยาโนนิกเกิลเลตและเฮกซะไซยาโนโคบอลเตต เพื่อศึกษาถึงผลของพีเอช และอัตราส่วนโดยโมลเฟอร์เรตต่อไซยาไนด์ ต่อประสิทธิภาพในการกำจัดไซยาไนด์เชิงซ้อน และสารผลิตภัณฑ์ที่เกิดขึ้น จากผลการทดลองพบว่า ที่อัตราส่วนโดยโมลเฟอร์เรตต่อไซยาไนด์เท่ากับ 1 ต่อ 1 มีประสิทธิภาพในการกำจัดไซยาไนด์ทั้งหมดประมาณ 80 ถึง 95% ที่พีเอช 9 10 และ 11 โดยเตตระไซยาโนนิกเกิลเลตไม่มีผลต่อ ประสิทธิภาพในการกำจัดไซยาไนด์ ไม่มีผลต่อสัดส่วนในการทำปฏิกิริยา และไม่มีผลต่อสารผลิตภัณฑ์ที่เกิดขึ้น แต่เตตระไซยาโนนิกเกิลเลต มีผลทำให้อัตรา การเกิดปฏิกิริยาช้าลง โดยเกิดปฏิกิริยารวดเร็วที่พีเอช 9 และและมีอัตราส่วนโดยโมลเฟอร์เรตต่อไซยาไนด์เท่ากับ 0.99 ต่อ 1 โดยสารผลิตภัณฑ์ที่เกิดขึ้น คือ ไซยาเนต ส่วนที่สอง จากผลการทดลองพบว่า ที่อัตราส่วนโดยโมลเฟอร์เรตต่อไซยาไนด์เท่ากับ 1 ต่อ 1 อัตราส่วนโดยโมลเตตระไซยาโนนิกเกิลเลตต่อเฮกซะไซยาโนโคบอลเตตเท่ากับ 2 ต่อ 1 รูปไซยาไนด์ มีประสิทธิภาพในการกำจัดไซยาไนด์ทั้งหมดประมาณ 55 ถึง 60% ที่พีเอช 9 10 และ 11 ซึ่งเฮกซะไซยาโนโคบอลเตตมีผลทำให้ประสิทธิภาพในการกำจัดไซยาไนด์ลดลง และอัตราการเกิดปฏิกิริยาช้าลงที่ทุกๆ พีเอช แต่ไม่มีผลต่อสารผลิตภัณฑ์ที่เกิดขึ้น โดยสารผลิตภัณฑ์ที่เกิดขึ้น คือ ไซยาเนต