วิทยานิพนธ์ (สถ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

ศึกษาหาแนวทางการปรับปรุงพื้นที่ว่างสาธารณะในย่านพาณิชยกรรมศูนย์กลางเมือง กรุงเทพฯ ให้มีรูปแบบทางกายภาพเหมาะสม สวยงาม และเอื้อต่อการใช้งานอย่างอเนกประโยชน์ โดยมีสมมติฐานว่า พื้นที่ว่างสาธารณะในย่านพาณิชยกรรมศูนย์กลางเมืองที่เหมาะสมกับกรุงเทพฯ ควรจะมีลักษณะทางกายภาพที่เหมาะสมกับสภาพภูมิอากาศร้อนชื้นของเมือง เป็นพื้นที่ที่ปรับเปลี่ยนการใช้งานได้หลากหลาย มีการใช้ประโยชน์ที่เหมาะสมและเฉพาะตัวสำหรับกลุ่มคนหลากหลายประเภท เนื่องจากมีพื้นที่ค่อนข้างจำกัด ดังนั้นพื้นที่ว่างสาธารณะสำหรับย่านพาณิชยกรรมศูนย์กลางกรุงเทพฯ อาจเป็นพื้นที่ที่ดัดแปลงมาจากพื้นที่ริมทางสัญจร ด้านหน้า-ด้านข้าง หรือในอาคารบางส่วน อาจเป็นพื้นที่ขนาดเล็กที่เลื่อนไหลเชื่อมต่อกัน แทรกตัวอยู่ในย่านที่มีความหนาแน่นสูงดังกล่าว ในการศึกษาเบื้องต้นได้เลือกพื้นที่ว่างสาธารณะในย่านราชประสงค์ เป็นพื้นที่ตัวอย่างในการศึกษาเกี่ยวกับพื้นที่ว่างสาธารณะ เนื่องจากเป็นย่านที่เป็นที่รู้จักของนักธุรกิจ นักท่องเที่ยว มีศักยภาพสูงต่อการพัฒนา ผลจากการศึกษาโดยละเอียดพบว่า พื้นที่ว่างสาธารณะภายในย่านราชประสงค์ประสบปัญหาทางด้านกายภาพ เนื่องจากพื้นที่มีขนาดเล็กที่ไม่สอดคล้องกับกิจกรรมที่เกิดขึ้น และไม่มีความต่อเนื่องกัน ทำให้ลักษณะทางกายภาพไม่เหมาะสมกับประโยชน์ใช้สอย นอกจากนี้ยังพบว่าการก่อสร้างอาคารต่างๆ ในย่านมักไม่คำนึงถึงการใช้งานพื้นที่ว่างสาธารณะเท่าใดนัก จึงพบเห็นการใช้งานพื้นที่ว่างสาธารณะที่จำกัดอยู่เฉพาะริมทางเดินเท้าริมถนน ขาดการเชื่อมต่อพื้นที่ว่างเหล่านั้นเพื่ออำนวยความสะดวกต่อผู้ใช้งาน และประโยชน์ทางการค้าเชิงพาณิชย์ จากผลการวิเคราะหดังกล่าว สามารถสรุปได้ว่า พื้นที่ว่างสาธารณะภายในย่านราชประสงค์มีลักษณะทางกายภาพที่แตกต่างจากย่านอื่นๆ ในกรุงเทพฯ ดังนั้นในการปรับปรุงพื้นที่ว่างสาธารณะที่มีลักษณะเฉพาะ จึงได้ทำการเลือกตัวอย่างพื้นที่ว่างสาธารณะ 5 แห่ง ภายในย่านราชประสงค์ เพื่อนำเสนอเป็นแนวทางในการปรับปรุงพื้นที่ว่างสาธารณะที่สามารถนำไปประยุกต์ใช้กับพื้นที่อื่นที่มีลักษณะใกล้เคียงต่อไป