วิทยานิพนธ์ (ศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

ศึกษาผลกระทบนโยบายการเงินผ่านช่องทางราคาหลักทรัพย์ภายใต้แต่ละสภาวะตลาดคือ ตลาดขาขึ้น ตลาดขาลง และตลาดปกติ การแบ่งแยกสภาวะตลาดใช้เครื่องมือที่เรียกว่า CMAX ratio และ MINC ratio แล้ววิเคราะห์ด้วยแบบจำลอง Vector Autoregressive (VAR) 2 แบบจำลองคือ กรณีที่ไม่มีตัวแปรสภาวะตลาด และกรณีมีตัวแปรสภาวะตลาด ผลการศึกษาพบว่า ช่วงที่ตลาดหลักทรัพย์อยู่ในสภาวะปกติ ราคาหลักทรัพย์จะตอบสนองต่อการเปลี่ยนแปลงอัตราดอกเบี้ย RP 1 day ทิศทางตรงกันข้าม ในช่วงตลาดขาขึ้น การใช้นโยบายการเงินแบบเข้มงวดจะทำให้ราคาหลักทรัพย์ตอบสนองในทิศทางที่ลดลง แต่จะลดลงในระยะเวลาสั้นๆ 2-3 เดือน ขณะที่ช่วงตลาดขาลง การเปลี่ยนแปลงนโยบายการเงินจะกระทบต่อราคาหลักทรัพย์ในทิศทางเดียวกัน แต่การดำเนินนโยบายการเงินในช่วงนี้ ไม่สามารถส่งผลกระทบผ่านไปยังผลผลิตและอัตราเงินเฟ้อได้ เมื่อเปรียบเทียบขนาดของผลกระทบนโยบายการเงินต่อราคาหลักทรัพย์ภายใต้สภาวะตลาดขาขึ้น ขาลง และปกติ พบว่า นโยบายการเงินจะส่งผลกระทบต่อราคาหลักทรัพย์ในช่วงตลาดขาลงมากที่สุด รองลงมาคือ ตลาดขาขึ้น และตลาดปกติ อย่างไรก็ตามผลการศึกษาจากแบบจำลอง VAR ที่ไม่มีตัวแปรสภาวะตลาดพบว่า ผลกระทบนโยบายการเงินมีค่าน้อยมาก นั่นคือ สภาวะตลาดหลักทรัพย์เป็นตัวแปรสำคัญที่ทำให้ผลกระทบนโยบายการเงินมีมากขึ้น และขนาดผลกระทบจะแตกต่างกันออกไป นัยเชิงนโยบายที่ได้จากการศึกษาครั้งนี้คือ ธนาคารกลางควรระมัดระวังการใช้นโยบายการเงินช่วงที่ตลาดหลักทรัพย์อยู่ในสภาวะขาลง เนื่องจากการลดอัตราดอกเบี้ยนโยบายจะส่งผลให้ราคาหลักทรัพย์ลดลง จนตลาดหลักทรัพย์ซบเซาติดต่อกันเป็นเวลานาน ขณะที่การใช้นโยบายการเงินในช่วงตลาดขาขึ้นและปกติ ราคาหลักทรัพย์จะตอบสนองต่อนโยบายในทางตรงกันข้าม โดยที่นโยบายการเงินในช่วงดังกล่าวสามารถส่งผ่านไปยังตัวแปรเป้าหมายได้ นอกจากนี้นักลงทุนสามารถคาดการณ์ราคาหลักทรัพย์จากสัญญาณการใช้นโยบายการเงิน อย่างไรก็ตาม นักลงทุนควรระมัดระวังผลกระทบจากนโยบายที่แตกต่างกันในแต่ละสภาวะตลาดร่วมด้วย