วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

งานวิจัยนี้ได้ทำศึกษาผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมของกระบวนการผลิตสไตรีนด้วยกระบวน การดีไฮโดรจีเนชันเอทิลเบนซีนร่วมกับไอน้ำและกระบวนการดีไฮโดรจีเนชันเอทิลเบนซีนร่วมกับคาร์บอนไดออกไซด์ โดยใช้หลักการประเมินวัฏจักรชีวิต ซึ่งจะพิจารณาถึงผลกระทบที่เกิดขึ้นตั้งแต่การได้มาซึ่งวัตถุดิบจนกลายเป็นผลิตภัณฑ์ โดยใช้โปรแกรมสำเร็จรูป SimaPro 6.0 ด้วยวิธี Eco-Indicator 99 ในการประเมินผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม ผลการศึกษาพบว่า กระบวนการดีไฮ โดรจีเนชันของเอทิลเบนซีนร่วมกับการใช้ไอน้ำจะส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมสูงกว่ากระบวน การดีไฮโดรจีเนชันของเอทิลเบนซีนร่วมกับการใช้คาร์บอนไดออกไซด์ ในขั้นตอนการผลิตวัตถุดิบ การปลดปล่อยของเสีย และขั้นตอนการผลิตสไตรีน ประมาณ 1.44 เท่า 5.34 เท่า และ 1.44 เท่า ตามลำดับ เมื่อจำแนกประเภทผลกระทบออกเป็น 3 กลุ่มผลกระทบได้แก่ ผลกระทบต่อสุขภาพมนุษย์ ผลกระทบต่อระบบนิเวศน์ และผลกระทบต่อการลดลงของทรัพยากร พบว่าทั้งสองกระบวนการส่งผลกระทบสูงสุดคือ ผลกระทบต่อการลดลงของทรัพยากร และน้อยที่สุดคือ ผลกระทบต่อระบบนิเวศน์ เมื่อมีการพิจารณาภายใต้ความไม่แน่นอนที่ช่วงความเชื่อมั่นร้อยละ 95 ผลกระทบของกระบวนการดีไฮโดรจีเนชันเอทิลเบนซีนร่วมกับคาร์บอนไดออกไซด์ยังมีแนวโน้มเช่นเดิม จากนั้นจึงทำการปรับปรุงกระบวนการผลิตทั้งสองกระบวนการด้วยหลักการออกแบบโครงข่ายแลกเครื่องเปลี่ยนความร้อน (Heat Exchanger Network: HEN) พบว่าผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมของกระบวนการดีไฮโดรจีเนชันของเอทิลเบนซีนร่วมกับการใช้ไอน้ำลดลงประมาณ 0.7 เท่า และผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมของกระบวนการดีไฮโดรจีเนชันของเอทิลเบนซีนร่วมกับการใช้คาร์บอนไดออกไซด์ลดลงประมาณ 0.88 เท่า