วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2550

วัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาว่าการให้ยากลุ่มต้านตัวรับฮิสตามีนชนิดที่ 2 โดยการใช้ยาแรนนิทิดีนมีประโยชน์ในการรักษาภาวะหัวใจวายเรื้อรัง ความสำคัญและที่มา เป็นที่ทราบกันดีว่าการใช้ยากลุ่มต้านตัวรับเบต้ามีประโยชน์ในการรักษาภาวะหัวใจวายเรื้อรังและตัวรับฮิสตามีนชนิดที่ 2 ที่ถูกกระตุ้นจะกระตุ้นโปรตีนจีเอสในแบบเดียวกันกับตัวรับเบต้าที่ถูกกระตุ้น ดังนั้นการใช้ยากลุ่มต้านตัวรับฮิสตามีนชนิดที่ 2 อาจจะมีประโยชน์ในการรักษาภาวะหัวใจวายเรื้อรัง วิธีการ ผู้ป่วยที่มีภาวะหัวใจวายเรื้อรังจำนวน 50 คน ถูกแยกเป็น 2 กลุ่ม กลุ่มแรกได้รับยาแรนนิทิดีน 300 มิลลิกรัมต่อวันเป็นเวลา 16 สัปดาห์ ส่วนกลุ่มที่สองได้รับยาหลอกเป็นระยะเวลาที่เท่ากัน จากนั้นทำการตรวจวัดระดับสาร NTproBNP ในเลือด, ตรวจการทำงานของหัวใจด้วยคลื่นเสียงความถี่สูงทั้งก่อนและหลังการให้การรักษานำมาเปรียบเทียบกัน ผลการศึกษา การใช้ยาแรนนิทิดีน 300 มิลลิกรัมต่อวันมีแนวโน้มทำให้ระดับสาร NT-proBNP ในเลือดสูงขึ้น (จาก 2,131+-3,039 pg/ml เป็น 2,811+-4,714 pg/ml) ในขณะที่ระดับสาร NT-proBNP ในเลือดของผู้ป่วยกลุ่มที่ได้รับยาหลอกมีแนวโน้มลดต่ำลง (จาก 1,710+-1,796 pg/ml เป็น 1,485+-1,660 pg/ml) อย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ (p=0.262) บทสรุป ยาแรนนิทิดีนไม่สามารถใช้ลดระดับสาร NT-proBNP ในภาวะหัวใจวายเรื้อรังได้ภายในระยะเวลา 16 สัปดาห์