วิทยานิพนธ์ (นศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

ปัจจุบันอาจกล่าวได้ว่า การสื่อสารผ่านอินเตอร์เน็ตได้ผ่านยุคของเป็นพื้นที่การสนทนาติดต่อสื่อสาร หรือแลกเปลี่ยนข้อมูลข่าวสารกันเพียงอย่างเดียวแล้ว เนื่องจากเทคโนโลยีรูปแบบใหม่นั้น สามารถเนรมิตให้ผู้คนมีโอกาสเลือก “เกิดใหม่” และดำเนินชีวิตอีกชีวิตหนึ่งในฐานะชีวิตที่สอง เรียกได้ว่าเป็น “ชีวิตบนโลกเสมือนจริง” การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงระดับความเป็นชีวิตในแบบที่ผู้ใช้งานปรารถนาหรือ “ชีวิตในอุดมคติ” บนโลกเสมือนจริงที่ชื่อว่า WWW.SECONDLIFE.COM โดยผู้วิจัยได้วิเคราะห์ ความเป็นชีวิตในอุดมคติของผู้ใช้งาน โดยเก็บข้อมูลในเชิงปริมาณด้วยแบบสอบถามจากกลุ่มตัวอย่างจำนวน 200 คน ควบคู่ไปกับการเก็บข้อมูลในเชิงคุณภาพแบบสัมภาษณ์เชิงลึก ใช้กลุ่มตัวอย่างจำนวน 15 คน ทั้งนี้เป้าหมายคือเพื่อการศึกษาถึงความคาดหวังและความพึงพอใจของผู้ใช้งาน รวมทั้งพิสูจน์ถึงความสามารถของเทคโนโลยีที่มีต่อการให้ชีวิตในรูปแบบใหม่ ตลอดจนศึกษาถึงปัจจัยในด้านต่างๆ อันได้แก่ ตนเอง สังคม และเทคโนโลยีว่ามีช่วยสนับสนุนและเป็นอุปสรรคต่อ “ความเป็นชีวิตในอุดมคติ” ของผู้ใช้งานเช่นใด รวมถึงพฤติกรรมการปรับตัวของผู้ใช้งานในรูปแบบต่างๆ หลังจากที่พบเจอกับอุปสรรคซึ่งทำให้ชีวิตบนโลกเสมือนไม่เป็นไปดังหวังผลการวิจัยพบว่าประเด็นโดยมากผู้ใช้งานมีความคาดหวังแตกต่างจากความพึงพอใจอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ นั่นหมายถึงเรื่องที่ผู้ใช้งานได้รับความพึงพอใจจากโลกเสมือนไม่แตกต่างจากที่หวังไว้มีอยู่น้อยมาก ส่วนใหญ่เป็นเรื่องที่กระทำได้ง่าย และผู้ใช้งานทราบดีจากการศึกษาข้อมูลมาก่อน ส่วนเรื่องที่จำเป็นต้องอาศัยความสามารถ เงิน และระยะเวลานั้น โดยมากเป็นเรื่องที่ผู้ใช้งานได้รับความพึงพอใจอยู่ในระดับที่ต่ำ สำหรับปัจจัยที่ช่วยส่งเสริมพบว่า ปัจจัยด้านเทคโนโลยีมีส่วนช่วยส่งเสริม “ความเป็นชีวิตในอุดมคติ” ได้ดีที่สุด ในขณะที่ปัจจัยด้านสังคมเป็นอุปสรรคมากที่สุด อย่างไรก็ตามพบว่าผู้ใช้งานส่วนใหญ่ไม่นิยมจัดการกับอุปสรรคที่พบเจอด้วยวิธีการเลิกเล่น แต่ปรารถนาที่จะเอาชนะอุปสรรคให้หมดไปเพื่อนำพาชีวิตของตนเข้าสู่ “ความเป็นอุดมคติ” ให้จงได้ การกระทำในลักษณะดังกล่าวแสดงให้เห็นถึง “ความเต็มใจ” ของบุคคลที่จะเลือกใช้โลกเสมือนเป็น “เครื่องมือ” สร้างความเป็นอุดมคติให้แก่ชีวิต ขณะเดียวกันพฤติกรรมการตัดสินใจเลิกเล่น Second life ของผู้ใช้งานที่ยังปรากฎให้เห็น ก็ทำให้ไม่อาจปฎิเสธได้ว่า ชีวิตที่สองบนโลกเทคโนโลยี ยังมี “ความบกพร่อง” ในบางประการ และ Second life ไม่อาจทำหน้าที่สร้าง “ความเป็นชีวิตในอุดมคติ” ให้แก่ผู้ใช้งานได้โดยสมบูรณ์พร้อม.