วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

จากสภาพการผลิตปัจจุบันของกระบวนการผลิตแม่พิมพ์ระบบการพิมพ์กราเวียร์พบว่า กระบวนการผลิตไม่สามารถผลิตงานได้ตามเป้าหมายที่ 38 ลูกต่อวัน เนื่องจากมีงานแก้ไขระหว่างกระบวนการผลิตและเครื่องจักรทำงานได้ไม่เต็มที่ งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์สมรรถนะของระบบ และหาแนวทางในการปรับปรุงการทำงานเพื่อเพิ่มกำลังการผลิตของ กระบวนการผลิตแม่พิมพ์ระบบการพิมพ์กราเวียร์ โดยนำหลักการของการศึกษาการทำงาน (Work study) และใช้การจำลองสถานการณ์ (Simulation) เป็นเครื่องมือวิเคราะห์ผล สมรรถนะของสภาพการผลิตที่ศึกษา ได้แก่ อัตราการใช้ประโยชน์ของเครื่องจักรแต่ละเครื่อง (percent utilization) เวลารอคอยงาน (waiting time) เวลาไหลของงานในกระบวนการผลิต (flow time) ปริมาณที่ทำได้ในช่วงเวลา (throughput) ผลที่ได้จากการแบบจำลองสถานการณ์พบว่า ก่อนการปรับปรุงกระบวนการผลิต เครื่องจักรที่เป็นคอขวดของระบบคือเครื่องชุบทองแดง (copper plating machine) โดยมีอัตราการใช้ประโยชน์ของเครื่องจักรสูงสุดและเวลารอคอยของแม่พิมพ์เพื่อเข้าสู่เครื่องจักรสูงที่สุด สามารถผลิตงานได้เฉลี่ย 34 ลูก/วัน เวลาที่ใช้ทั้งหมดในระบบเฉลี่ย 1,903.27 นาที เวลารอคอยในระบบเฉลี่ย 1,493.47 นาที การปรับปรุงกระบวนการผลิตโดยการลดอัตราของเสียที่เครื่องชุบทองแดงจาก 5% เป็น 3.5% ร่วมกับการจัดตารางเวลาให้เครื่องชุบทองแดงและเครื่องขัดละเอียดด้วยใบมีด (CFM) สามารถทำงานได้ตลอดทั้ง 24 ชั่วโมง พบว่า สามารถเพิ่มกำลังการผลิตได้จาก 34 ลูก/วัน เป็น 38 ลูก/วัน นอกจากนี้เวลาที่ใช้ทั้งหมดในระบบ และเวลาที่ใช้ในการรอคอยในระบบ ยังลดลงเหลือ 1,070.67 นาที และ 667.24 นาที ตามลำดับ.